III SA/Wa 1878/07

Sygn. akt IIISA/WA 1878 /07 P O S T A N O W I E N I E 18 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Maciej Kurasz, , po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej B. K. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 1878/07 w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2004 r. postanawia - odrzucić skargę kasacyjną - U Z A S A D N I E I E Postanowieniem z dnia 28 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. K. na powołaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Skarżąca została pouczona, iż na powyższe postanowienie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesiona w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, przy czym, powinna być ona sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych, pod rygorem jej odrzucenia. Jak wnika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis postanowienia Skarżąca odebrała w dniu 5 grudnia 2007 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał zatem w dniu 4 stycznia 2008 r. (piątek). W dniu 7 stycznia 2008 r. (data stempla pocztowego na kopercie) skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", wstępnej kontroli skargi kasacyjnej dokonuje wojewódzki sąd administracyjny. Kontrola ta obejmuje zbadanie zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalności oraz dochowania wymogów formalnych. Skargę kasacyjną wnosi się, stosownie do treści art. 177 § 1 p.p.s.a., do Sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, przeprowadza kontrolę formalną wniesionej skargi kasacyjnej, w tym sprawdza, czy została ona wniesiona z dochowaniem terminu ustawowego. Stwierdzenie, że skarga kasacyjna została złożona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., nakłada na Sąd obowiązek jej odrzucenia. Podstawę prawną takiego orzeczenia stanowi art. 178 p.p.s.a., w myśl którego wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w terminie. Odpis postanowienia z dnia 28 listopada 2007 r. doręczono skarżącej w dniu 5 grudnia 2007 r. Termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi kasacyjnej zaczął więc biec dnia 6 grudnia 2007 r. i upłynął z dniem 4 stycznia 2008 r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Skarga kasacyjna została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 7 stycznia 2008 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej co uzasadnia jej odrzucenie. Ponadto stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3. Z kolei z przepisu art. 175 § 2 powołanej ustawy wynika, że przymus adwokacki nie obowiązuje w sytuacji, gdy skargę sporządził sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Zgodnie natomiast z art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych. W ocenie Sądu, z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do Sądu skarg kasacyjnych, które nie zostały sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w tych przepisach. Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy Sąd zważył także, iż poza uchybieniem terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez Skarżącą - a z akt sprawy nie wynika by była ona adwokatem, radcą prawym czy doradcą podatkowym – tak więc z naruszeniem przewidzianego powyżej rygoru sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika. Sąd zauważa, że odpis postanowienia doręczono skarżącej wraz z pouczeniem o konieczności jej sporządzenia przez profesjonalistę Mając powyższe uchybienia na uwadze, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.