III SA/Wa 1879/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska - Florek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2009 r. wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a - przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej- Pismem z 29 września 2008 r. P. K. (dalej - Skarżący) złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2005 r. W uzasadnieniu wskazał, iż ustanowiony z urzędu pełnomocnik świadomie działał na jego szkodę tj. "działał w zamiarze bezpośrednim pozbawiania swego klienta możliwości wniesienia środka zaskrzenia". Skarżący wniósł również o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A.S., który cieszy się jego zaufaniem. Postanowieniem z 20 listopada 2008 r. Referendarz sądowy przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Pismem z 15 grudnia 2008 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego – A.S. - pełnomocnikiem Skarżącego. W dniu 6 stycznia 2009 r. Skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, poprzez osobiste podpisanie lub nadesłanie osobiście podpisanego egzemplarza wniosku oraz dołączenie skargi kasacyjnej w terminie 7dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. O przedmiotowym wezwaniu zawiadomiony został również radca prawny A.S.. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 13 stycznia 2009 r., a zawiadomienie - radcy prawnemu, w dniu 14 stycznia 2009 r. Skarżący w dniu 13 stycznia 2009 r. podpisał wniosek o przywrócenie terminu. Z kolei w dniu 21 stycznia 2009 r. wniósł o "przedłużenie o jeden dzień terminu do wniesienia skargi kasacyjnej". W uzasadnieniu wskazał, iż opóźnienie spowodowane było tym, iż dopiero w dniu 15 stycznia 2009 r. doręczył pełnomocnictwo ustanowionemu w sprawie radcy prawnemu. W dniu 21 stycznia 2009 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna oraz pełnomocnictwo udzielone w dniu 14 stycznia 2009 r. radcy prawnemu A. S.. Zarządzeniem z 23 stycznia 2009 r. pismo Skarżącego z 21 stycznia 2009 r., zgodnie z jego treścią, zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ustawodawca w przepisach art. 87 §1, §2, i §4 P.p.s.a. ustanowił następujące warunki, którym powinien odpowiadać wniosek o przywrócenie terminu: - pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, - w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, - równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Sąd zauważa, iż w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki uzasadniające przywrócenie Skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zauważyć bowiem należy, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu tj. do podpisania wniosku i złożenia skargi kasacyjnej doręczone zostało Skarżącemu w dniu 13 stycznia 2009 r. W tym samym dniu Skarżący podpisał wniosek o przywrócenie terminu. Z kolei skarga kasacyjna złożona została w dniu 21 stycznia 2009 r., tj. z jednodniowym uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, iż dopiero w dniu 15 stycznia 2009 r. doręczył pełnomocnictwo radcy prawnemu A.S.. W związku powyższym, datę 15 stycznia 2009 r. należy przyjąć, jako datę ustania przyczyny uchybienia terminowi do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu. Pełnomocnik nie mógł bowiem sporządzić skargi kasacyjnej nie będąc umocowanym w sprawie. Okoliczność ta przemawia również za brakiem winy Skarżącego w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności. Skoro więc wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, wraz z wnioskiem Skarżący dokonał czynności, której nie dokonał w terminie tj. uzupełnił brak formalny wniosku poprzez dołączenie skargi kasacyjnej oraz w stopniu dostatecznym uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.