III SA/Wa 1886/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak, , po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi B. A. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi Skarżąca – B.A. , wniosła skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2015 r., w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. W dniu 24 lipca 2015r. doręczono Skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 lipca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że kwotę wpisu sądowego należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca uiściła wpis od skargi w ten sposób, że datą obciążenia rachunku związanego z poleceniem przelewu kwoty wpisu był 2 sierpień 2015 r., zaś datą autoryzacji i rozrachunku (czyli wpłaty na rachunek bankowy Sądu) – 3 sierpnia 2015 r. (dokument kasowy, karta nr 12 akt sądowych). Postanowieniem z 7 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z uwagi na uiszczenie wpisu po terminie. W piśmie z 16 września 2015 r. (data nadania 17 września 2015 r.), zatytułowanym "Zażalenie", Skarżąca wniosła o "przywrócenie terminu". Potwierdziła, że "wysłała opłatę" 2 sierpnia 2015 r. przekonana, iż ma czas do 4 sierpnia 2015 r. Była bowiem pewna, że obowiązuje ją termin 7 dni roboczych, a nie kalendarzowych. Zdaniem Skarżącej, pomimo spóźnienia w uiszczeniu wpisu, wynikającego z jej niewiedzy, zasługuje ona na przychylne potraktowanie. Skarżąca podniosła konieczność przyjmowania niejasności na korzyść obywatela. Na podstawie zarządzenia z 22 września 2015 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia na postanowienie z 7 września 2015 r. poprzez wskazanie, czy wnosi o jego zmianę, czy też o jego uchylenie. W piśmie z 3 października 2015 r. Skarżąca oświadczyła, że wnosi o uchylenie postanowienia z 7 września 2015 r. Na podstawie zarządzenia z 19 października 2015 r. wezwano Skarżącą do sprecyzowania, czy jej pismo z 16 września 2015 r. jest zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 września 2015 r. o odrzuceniu skargi, czy też jest to wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na wezwanie, udzielonej pismem z 29 października 2015 r., Skarżąca wyjaśniła, iż jej wniosek dotyczył przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie może być uwzględniony. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Sąd uznał, że o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi Skarżąca dowiedziała się 11 września 2015 r., tj. w dniu, w którym doręczono jej postanowienie z 7 września 2015 r. o odrzuceniu skargi. Zważywszy na argumentację wniosku o przywrócenie terminu oraz okoliczność, że Skarżąca uiściła wpis, aczkolwiek czyniąc to po terminie, Sąd uznał datę doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi za datę, od której należy liczyć termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, określony w 87 § 1 p.p.s.a. Składając taki wniosek 17 września 2015 r., Skarżąca uczyniła to w terminie, a zatem wniosek podlegał rozpatrzeniu. Podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy, jako że może nastąpić, jeżeli strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy w uchybieniu terminu. Przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy pewien obiektywny miernik staranności, co oznacza, iż tylko stwierdzenie, że strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Innymi słowy, z brakiem winy mamy do czynienia w sytuacji, gdy wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Jako przykład takiej okoliczności można wskazać chorobę strony. Skarżąca podniosła, iż była przekonana, że wpis obowiązana jest uiścić w terminie 7 dni roboczych, a nie kalendarzowych, a zatem uchybienie terminu wynikało z jej niewiedzy. W ocenie Sądu argument ten nie może być skuteczny jako uzasadnienie zasadności przywrócenia terminu. W wezwaniu do uiszczenia wpisu zawarto bowiem prawidłowe pouczenie, że w przypadku nieuiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania skarga zostanie odrzucona. W wezwaniu nie wskazano natomiast, iż należy liczyć jedynie dni robocze. Treść wezwania odzwierciedlała brzmienie przepisu prawa wyznaczającego termin na uzupełnienie braków formalnych skargi, tj. art. 49 § 1 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, treść pouczenia nie budzi wątpliwości. Zważyć przy tym należało, że termin "7 dni", bez uściślania, iż są to dni kalendarzowe, wskazywany był także w innych pouczeniach, z którymi Skarżąca miała do czynienia w rozpoznanej sprawie, np. termin na wniesienie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. W postępowaniu administracyjnym analogiczny 7-dniowy termin przewidziany był na złożenie zażalenia na postanowienie o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną. Skarżąca dochowała tych terminów, co uprawnionym czyni wniosek, że mogła właściwie zrozumieć również treść analogicznego pouczenia o terminie do uiszczenia wpisu. Bez znaczenia jest okoliczność, że wezwanie do uiszczenia wpisu Skarżąca otrzymała w piątek (24 lipca 2015 r.). W każdym terminie 7-dniowym wystąpią co najmniej dwa dni wolne od pracy, tj. sobota i niedziela. Niewłaściwe odczytanie treści prawidłowego pouczenia o terminie do uiszczenia wpisu, jeżeli ma miejsce, nie jest przy tym okolicznością niezależną od adresata pouczenia i wskazuje na brak jego staranności, który wyklucza możliwość przywrócenia terminu. Nie może być także uwzględniony argument Skarżącej, że przyczyną spóźnienia w uiszczeniu wpisu była jej niewiedza. Ponownie podkreślić należy, że wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie nie tylko o terminie, w którym wpis powinien być uiszczony, ale również informację o skutkach niezastosowania się do terminu. Sąd uznał, że Skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W tym stanie rzeczy Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a.