III SA/Wa 1893/12
PostanowienieWSA w Warszawie2013-01-04
Skład orzekający: Grażyna Nasierowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Sąd powinien uchylić własne postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jeśli strona skarżąca nie mogła zastosować się do wezwania sądu z powodu doręczenia zarządzenia na błędny adres?Ratio decidendi
Zażalenie strony skarżącej jest zasadne, ponieważ Sąd doręczył zarządzenie o przedłużeniu terminu do złożenia dokumentów na stary adres skarżącego, mimo że skarżący wskazał nowy adres do korespondencji. W związku z tym skarżący nie mógł zastosować się do wezwania sądu, co uzasadnia uchylenie postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T. F. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ skarżący nie nadesłał wymaganych dokumentów i nie skorzystał z przedłużonego terminu. Skarżący w zażaleniu podniósł, że sąd doręczył zarządzenie o przedłużeniu terminu na błędny adres, co uniemożliwiło mu wykonanie zaleceń.Rozstrzygnięcie
Uchylono postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 1893/11.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2012 r. w przedmiocie odmówienia przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2006 r. do grudnia 2007 r. postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 1893/11
Postanowieniem z dnia 15 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T. F. (dalej: "Skarżący") przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu ww. postanowienia wskazano m.in., że Skarżący pomimo wezwania, nie nadesłał dokumentów, jak również nie skorzystał z przedłużonego przez Sąd zarządzeniem z dnia 17 września 2012 r., na wniosek Skarżącego, terminu do złożenia źródłowych dokumentów i dodatkowych oświadczeń, co uniemożliwiło Sądowi ocenę jego sytuacji majątkowej.
W zażaleniu na ww. postanowienie Skarżący podniósł, iż Sąd przesłał na błędny adres zarządzenie z dnia 17 września 2012 r. o przedłużeniu terminu do nadesłania źródłowych dokumentów źródłowych i dodatkowych wyjaśnień, dlatego też nie mógł wykonać ww. zaleceń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne, wobec czego należy je uwzględnić.
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej: "P.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Podkreślić należy, że uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione".
Odnosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż jak poniesiono w zażaleniu, Sąd przesłał ww. zarządzenie z dnia 17 września 2012 r. na stary adres Skarżącego. Zauważyć bowiem należy, że w trakcie postępowania sądowego Skarżący wskazał nowy adres do korespondencji. W związku z powyższym zgodzić się należy ze Skarżącym, że nie mógł się zastosować do ww. zarządzenia.
Mając zatem na względzie powyższe i kierując się dyspozycją z art. 195 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło