III SA/Wa 1896/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak, , po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. H. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi I. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca – I. H., reprezentowana przez radcę prawnego J. P., złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. W skardze zamieszczono wniosek o wstrzymanie wykonania wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik Skarżącej podniósł, że wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest uzasadnione szczególną sytuacją życiową Skarżącej, osoby wiekowej, z ograniczoną możliwością poruszania się. Ponadto przystąpienie do wykonania niewątpliwie niesłusznej decyzji może wywołać stres zagrażający życiu Skarżącej i narażający ją na nieodwracalne straty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270), - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem pełnomocnik Skarżącej ograniczył się do sformułowania wniosku i ogólnych stwierdzeń o sytuacji zdrowotnej Skarżącej, jej wieku oraz możliwości wystąpienia nieodwracalnych strat. Nie wyjaśnił jednak na czym straty te miałaby polegać. Jego twierdzenia są przy tym gołosłowne. Sąd rozumie obawy pełnomocnika związane z wiekiem Skarżącej. Jednakże przekonanie pełnomocnika, że wykonanie niesłusznej decyzji może wywołać stres zagrażający życiu Skarżącej nie może stanowić przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie ocenia prawidłowości tejże decyzji. Przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Na tym etapie postępowania Sąd nie może zatem stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest decyzją "niesłuszną". W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.