III SA/Wa 1897/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległych wpłat, odroczenia terminu płatności oraz rozłożenia na raty zaległości z tytułu wpłat na PFRON postanawia - przyznać Skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł P. Sp. z o.o. (dalej - "Skarżąca" lub "Spółka") wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, z uwagi na trudną sytuację finansową. Wyjaśniła, iż nie posiada wolnych środków, nie osiąga zysków, pracuje na dzierżawionym sprzęcie. W ostatnim okresie Spółka zmuszona była również wstrzymać produkcję odzieżową. Prezes Zarządu Spółki jest emerytem i nie pobiera żadnych należności ze Spółki. Jego emerytura wynosi [...] zł. Ponadto jest on inwalidą [...] grupy po rozległym [...]. Pismem z 24 sierpnia 2010 r. Referendarz sądowy wezwał Spółkę do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPPr oraz do nadesłania dodatkowych dokumentów dotyczących sytuacji finansowej Spółki. W odpowiedzi Spółka złożyła wniosek na urzędowym formularzu. Ponownie opisała swoją trudną sytuację finansową. Wskazała, iż nie posiada żadnych środków na rachunkach bankowych. Do wniosku załączyła deklaracje VAT-7 oraz sprawozdanie o przychodach, kosztach i wyniku finansowym oraz o nakładach na środki trwałe. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a, Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a może zostać przyznane, gdy osoba prawna wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Sąd może zwolnić osobę prawną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na pełne ich poniesienie (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, ponieważ wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Przystępując do rozpoznania wniosku, przypomnieć należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy winna wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek, jak i stan faktyczny sprawy, zasadne jest przyznanie Skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonych oświadczeń wynika, że Spółka nie posiada żadnych środków finansowych. Majątek trwały Skarżąca dzierżawi. Za okres od początku roku do końca II kwartału 2010 r. Spółka osiągnęła stratę w wysokości [...] złotych. Dodatkowo Spółka posiada zaległości we wpłatach na PFRON w łącznej wysokości przekraczającej [...] złotych. Przedstawione informacje oraz złożone oświadczenia wskazują, że Spółka nie posiada dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.