III SA/Wa 1898/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] - Pismem z 3 czerwca 2008 r. A. L. ("Skarżący" w niniejszej sprawie), będąc reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2008 r., wydaną na podstawie art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej "Op"), mocą której została uchylona decyzja organu I instancji określająca zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. W przedmiotowej skardze zamieszczono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "ppsa"). Uzasadniając przedmiotowy wniosek pełnomocnik Skarżącego podniósł, że jego mandant w ramach prowadzonej działalności zatrudnia ok. 60-80 pracowników. W większości są to kierowcy, których praca wiąże się z częstą nieobecnością w domu, dlatego też małżonkowie tych pracowników nie mogą podjąć pracy. W ten sposób są oni w zdecydowanej większości jedynymi żywicielami rodziny. W ocenie pełnomocnika Skarżącego, w opisanej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, w tym utratę płynności finansowej, a rezultacie także zwolnienie zatrudnionych osób. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ppsa Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147). Należy zauważyć także, że wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. W tym miejscu godzi się zauważyć, że przedmiotem skargi jest decyzja organu [...] instancji o charakterze kasacyjnym. W ocenie Sądu, uwzględniając powyższe rozważania, należy stwierdzić, że decyzja organu podatkowego wydana na podstawie art. 233 § 2 Op nie nadaje się i nie wymaga wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. To z kolei oznacza, że brak jest podstaw do wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 ppsa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 ppsa, postanowił jak w sentencji.