III SA/Wa 1900/14
PostanowienieWSA w Warszawie2015-05-13
Skład orzekający: Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za podjęte czynności w sprawie, w której przedmiotem skargi jest decyzja wydana w trybie nadzoru, a tym samym nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia?Ratio decidendi
Pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 PPSA. Dotyczy to również spraw, w których przedmiotem skargi jest decyzja wydana w trybie nadzoru i nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia, a stawki minimalne wynagrodzenia określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości.Stan faktyczny
Sąd administracyjny rozpoznał wniosek adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Pełnomocnik został ustanowiony dla skarżącej w sprawie dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o umorzenie zaległości w podatku od spadków i darowizn. Pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, stawił się na rozprawie i złożył wniosek o wynagrodzenie. Sprawa dotyczyła decyzji wydanej w trybie nadzoru, w związku z czym nie wystąpiła wartość przedmiotu zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi skarżącego, adwokatowi J.B., kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz 55,20 zł podatku VAT, łącznie 295,20 zł.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 13.05.2015 r po rozpoznaniu wniosku adw. J. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi M. R. działającej przez opiekuna prawnego – E.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie o umorzenie zaległości w podatku od spadków i darowizn postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego – dla adw. J. B. - kwotę 240,- zł (dwieście czterdzieści) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23 % podatku VAT w wysokości 55,20,- zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy); łącznie kwotę 295,20,- zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia grosz
Sąd, postanowieniem z 26.11.2014 r ustanowił M. R. pełnomocnika (adwokata) z urzędu.
Okręgowa Rada Adwokacka w W. , pismem z 29.12.2014 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła adw. J.B. .
Pełnomocnik z urzędu zapoznała się 19.01.2015 r z aktami sprawy. Na rozprawie 15.04. 2015 r pełnomocnik z urzędu stawił się osobiście i złożył stosowny wniosek o wynagrodzenie wraz z przewidzianymi prawem oświadczeniami.
Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – udział w rozprawie, w innych czynnościach procesowych czy zapoznanie się z aktami sprawy, co miało miejsce w sprawie.
O udzieleniu pomocy prawnej w sprawie referendarz sądowy wnioskuje z udziału w postępowaniu pełnomocnika z urzędu, co zostało wyrażone także w protokole z rozprawy – nie wspominając już o telefonicznych zapytaniach. Przedmiotem skargi jest decyzja w trybie nadzoru ( wydana na podstawie art. 240 § 1 Ordynacji), zatem w sprawie nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r, poz. 461 ze zm), stawki minimalne wynoszą w "innych sprawach" – 240 zł. Podatek od towarów i usług należny od tej kwoty wynosi 55 zł i 20 groszy.
Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło