III SA/Wa 1903/13

Dnia 10 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska, po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. od przychodu ze sprzedaży części nieruchomości. postanawia: odrzucić skargę K. B. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. od przychodu ze sprzedaży części nieruchomości. Następnie pełnomocnikowi Skarżącego, przy piśmie z dnia 2 sierpnia 2013 r., przesłano odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 31 lipca 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma - wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik Skarżącego w odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 13 sierpnia 2013 r. zwrócił się o przyznanie Skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 24 września 2013 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Pełnomocnik Skarżącego pismem z dnia 30 września 2013 r. wniósł sprzeciw od powyższego orzeczenia referendarza sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 listopada 2013 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Pełnomocnik Skarżącego pismem z dnia 17 grudnia 2013 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r., sygn. akt II FZ 56/14 oddalił ww. zażalenie. Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 22 maja 2014 r., pismem z dnia 26 maja 2014 r. wezwano Skarżącego za pośrednictwem jego pełnomocnika do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 31 lipca 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 400 zł. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma zawierającego wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 31 lipca 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 400 zł wynika, że zostało ono doręczone w dniu 29 maja 2014 r. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo - Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonej według stanu na dzień 1 lipca 2014 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty kwoty stanowiącej wpis od skargi do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, że pismo zawierające wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 31 lipca 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 30 maja 2014 r. Termin ten upłynął z dniem 5 czerwca 2014 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, że do dnia 1 lipca 2014 r. nie odnotowano wpływu kwoty stanowiącej wpis od skargi, należało przyjąć, że Skarżący nie uiścił przedmiotowego wpisu w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.