III SA/Wa 191/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów z dnia 25 września 2015 r. nr IPPP3/4512-696/15-2/MC w przedmiocie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Spółka N. S.A. z siedzibą w W. pismem z 18 grudnia 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów z dnia 25 września 2015 r. nr IPPP3/4512-696/15-2/MC uznającą za nieprawidłowe przedstawione przez Spółkę stanowisko dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia stawki podatku właściwej dla dostawy produktów waflowych zakwalifikowanych do grupowania 10.72.12.0.PKWiU. Spółka wśród sformułowanych zarzutów skargi podniosła zarzut naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię oraz niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług poprzez niewłaściwą ocenę co do zastosowania art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług na dostawy produktów waflowych wymienionych w stanie faktycznym wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (vide wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego (w tym również Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej – vide postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn. akt II FZ 278/11) oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania Sądu. Analizując celowość zawieszenia postępowania Sąd winien wziąć pod uwagę wystąpienie w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem - art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 Ordynacji podatkowej, jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się postępowaniu (Komentarz M. Niezgódka – Medek do art. 125 p.p.s.a., Lex Omega 39/2013). Możliwość zainicjowania tego rodzaju nadzwyczajnego postępowania nie może być jednak traktowana jako samoistna negatywna przesłanka fakultatywnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Postanowieniem z 16 czerwca 2016 r., sygn. akt I FSK 2078/14 Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 267 TFUE, skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne związane z interpretacją przepisów prawa wspólnotowego: "Czy przyjęte w przypadku wyrobów ciastkarskich i ciastek, jak w art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 32 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2005 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), uzależnienie stawki ich opodatkowania jedynie od kryterium "daty minimalnej trwałości" lub "terminu przydatności do spożycia" narusza zasadę neutralności VAT i zakaz różnicowania sytuacji towarów w rozumieniu art. 98 ust. 1 i 2 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE 2006 r. Nr L 347, s. 1)?". W niniejszej sprawie Spółka zadała pytanie: "Jaką stawką należy opodatkować dostawy krajowe produktów waflowych oferowanych przez Spółkę zakwalifikowanych do grupowania PKWiU 10.72.12.0 w sytuacji, gdy zawartość wody w produkcie nie przekracza 10% masy?". Spółka stwierdziła, że do dostaw krajowych produktów waflowych zaklasyfikowanych do grupowania PKWiU 10.72.12.0 o zawartości wody nieprzekraczającej 10% masy Spółka ma prawo stosować 8% stawkę VAT. Wyjaśniła, że na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT dla towarów i usług wymienionych w Załączniku nr 3 do ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 8%. W Załączniku nr 3 do ustawy o VAT, zawierającym wykaz towarów opodatkowanych obniżoną 8% stawką VAT, w poz. 34 wymieniono towary sklasyfikowane pod symbolem statystycznym 10.72.12.0 PKWiU: Pierniki i podobne wyroby, słodkie herbatniki; gofry i wafle – wyłącznie wafle i opłatki o zawartości wody przekraczającej 10% masy. W opinii Spółki wykładnia językowa opisu poz. 34 Załącznika nr 3 do ustawy o VAT wspierana przez argumentację proeuropejską w zakresie VAT potwierdza, że wszystkie produkty mieszczące się w kodzie PKWiU 10.72.12.0 jako produkty podobne i zastępowalne korzystają z obniżonej 8% stawki VAT, bez względu na zawartość wody w suchej masie przedmiotowych produktów. Mając powyższe na względzie, Sąd podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, że udzielenie odpowiedzi na wskazane wyżej pytanie będzie mogło mieć znaczenie również dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy bowiem przedmiotem obu postępowań jest przesądzenie kwestii, czy przepisy unijne dopuszczają różnicowanie stawki VAT dla produktów podobnych na podstawie dodatkowych kryteriów nieprzewidzianych w przepisach unijnych. Wydając niniejsze orzeczenie Sąd uwzględnił okoliczność, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z 9 listopada 2016 r. zawiesił szereg postępowań do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ww. pytania prejudycjalnego, w tym również w analogicznej sprawie dotyczącej stawki podatkowej VAT na produkty waflowe o zawartości wody nieprzekraczającej 10% masy (postanowienie NSA z 9 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 1491/15) Z tych względów Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postawił zawiesić postępowanie do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej odpowiedzi na cytowane pytanie prejudycjalne.