III SA/Wa 1912/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. sp. z o.o. w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od gier za lipiec 2010 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Skarżąca B. sp. z o.o. w W. na urzędowym formularzu PPPr, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, motywując to trudną sytuacją finansową. W ubiegłym roku Skarżąca poniosła stratę w kwocie 2.344.896,11 zł. Z uwagi na zmianę stanu prawnego w zakresie gier na automatach o niskich wygranych Skarżąca nie była w stanie regulować w terminie zobowiązań podatkowych, wskutek czego prowadzone są wobec niej postępowania egzekucyjne na terenie całego kraju. Zajęto rachunki bankowe oraz udziały w innej spółce. Skarżąca próbuje równoważyć koszty zwiększonych należności podatkowych poprzez obniżkę kosztów funkcjonowania firmy. Jako uzasadnienie wniosku Skarżąca powołała postanowienie referendarza sądowego WSA w Gdańsku przyznające jej prawo pomocy. Wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi [...] zł, zaś wartość środków trwałych [...] zł. Na rachunku bankowym Skarżącej widnieje saldo debetowe w wysokości 6.655,63 zł. Skarżąca przedstawiła wyciąg bankowy, bilans na dzień 31 grudnia 2010 r., rachunek zysków i strat oraz wspomniane postanowienie. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca przesłała rachunek zysków i strat za okres 1.01.-31.03.2011 r., deklaracje VAT-7 za kwiecień, maj oraz czerwiec 2011 r. ora wyciąg z rachunku bankowego. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z § 2 pkt 2 tego artykułu osoba prawna, a także inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z użytego w tym przepisie zwrotu "gdy wykaże" wynika, iż ciężar dowodu w zakresie powyższej przesłanki spoczywa na stronie. To strona zatem Sygn. akt III SA/Wa 1912/11 ma przekonać Sąd, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Z kolei jedynym wymaganym na tym etapie postępowania kosztem sądowym jest wpis od skargi w kwocie 3.273 zł. Skarżąca w uzasadnieniu wniosku podniosła, iż jej sytuacja finansowa jest trudna. W ubiegłym roku poniosła stratę w wysokości ponad 2 mln. zł. Spółka nie była w stanie terminowo uiszczać zobowiązań podatkowych, w związku z czym prowadzone są w stosunku do niej postępowania egzekucyjne. W ocenie referendarza sądowego, mimo powyższych okoliczności, wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż Spółka, mimo trudnej sytuacji finansowej, w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą, a więc musi posiadać środki, umożliwiające jej kontynuowanie. Dodatkowo, jest to niewątpliwie działalność gospodarcza o znacznych rozmiarach. Wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi bowiem [...] zł, a wartość środków trwałych [...] zł. Z rachunku zysków i strat za okres od 1 stycznia do 31 marca 2001 r. wynika, iż Spółka osiągnęła przychody netto ze sprzedaży w wysokości 28.693.707.82 zł. Nie sposób oczywiście pominąć faktu, że w tym okresie Spółka poniosła też wysokie koszty tj. 29.536.032,62, ale dane te potwierdzają tylko fakt, że prowadzi ona działalność gospodarczą w znacznych rozmiarach. Jak wynika z zestawienia przychodów i kosztów za wskazany okres Skarżąca poniosła stratę w kwocie ponad 800 tyś zł. Przy czym podkreślić należy, iż w przypadku podmiotów prowadzących działalność gospodarczą miarodajną dla oceny ich zdolności płatniczych nie jest kategoria "dochodu" (rozumianego jako nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania), lecz "przychodu". Istnieją bowiem legalne instrumenty podatkowe pozwalające na równoważenie kosztów i przychodów, tak by w końcowym rozliczeniu obciążenie podatkowe zminimalizować, czy też w ogóle je wyeliminować. Do instrumentów takich należą choćby zwolnienia podatkowe, dokonywanie zakupów w odpowiednim okresie, obniżenie dochodu przez przesunięcie kosztów w czasie, amortyzacja majątku trwałego. Istotniejsze zatem jest to, że Spółka uzyskuje przychody z działalności gospodarczej i że przychody te kształtują się na znacznym poziomie. Sygn. akt III SA/Wa 1912/11 W związku powyższym, uznać należy, iż w porównaniu z rozmiarami działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę oraz wysokością jej kapitału zakładowego, kwota należnego wpisu od skargi w wysokości 3.273 zł – jest kwotą niewielką. Ponadto w ostatnich miesiącach sprzedaż (dostawa towarów/świadczenie usług) Spółki kształtowała się na stosunkowo wysokim poziomie (dane na podstawie deklaracji VAT-7). I tak: - w kwietniu 2011 r. sprzedaż wyniosła 7.697.783 zł, - w maju 2011 r. sprzedaż wyniosła 7.597.660 zł, - w czerwcu 2011 r. sprzedaż wyniosła 8.194.435 zł. Jednocześnie również, mimo trudnej sytuacji finansowej, Skarżąca potrafiła wygospodarować środki na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W związku z powyższym, w ocenie referendarza sądowego, Skarżąca jest w stanie partycypować w kosztach niniejszego postępowania, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 3.273 zł, którego obowiązek zapłaty nie ustępuje obowiązkowi spłaty innych zobowiązań. Z tej przyczyny na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.