III SA/Wa 1913/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "L." A. J., K. J. sp. jawna z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji "L." A. J., K. J. sp. jawna z siedzibą w W. (dalej jako: "Spółka" lub "Skarżąca"), działając poprzez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r. Pismem z dnia 31 lipca 2013 r. pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, iż konsekwencje egzekucji kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji, tj. kwoty 110.722 zł wraz z odsetkami będą trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot tej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji. W jego ocenie ustanowienie przez Spółkę zabezpieczenia wykonania powyższego zobowiązania, niezależnie od formy tego zabezpieczenia, będzie wiązało się dla niej z koniecznością poniesienia znacznych kosztów związanych ze sfinansowaniem tego zabezpieczenia. Ponadto pełnomocnik podkreślił, że wszystkie posiadane przez Skarżącą zasoby pieniężne oraz bieżące wpływy z działalności przeznaczane są na wykonywanie bieżącej działalności oraz na remont hal nałożony decyzjami Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Pełnomocnik zwrócił uwagę, iż Skarżąca pozyskała kredyt w banku pozwalający na sfinansowanie szerzej zakrojonych prac remontowych, których celem jest przywrócenie budynków do stanu umożliwiającego ich użytkowanie w toku prowadzonej działalności oraz jednoczesne wywiązanie się ze wszystkich obowiązków nałożonych na Spółkę przez PINB. Zdaniem pełnomocnika z powyższych względów uregulowanie zaległości w podatku od nieruchomości za 2010 r. będzie znacznie utrudnione, ponieważ wszystkie posiadane środki pieniężne są przeznaczane na zakup materiałów budowlanych oraz na wypłaty dla pracowników w celu utrzymania bieżącej działalności i remont hal. Jednocześnie w ocenie pełnomocnika Skarżącej wstrzymanie wykonania decyzji pozwoliłoby też uchronić przedsiębiorstwo przed negatywnymi konsekwencjami, do których może dojść w wyniku wszczęcia ewentualnej egzekucji i zajęcia rachunków bankowych Spółki. Ponadto egzekucja kwoty 110.722 zł mogłaby pozbawić Skarżącą płynności finansowej i uniemożliwić pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością. Konsekwencją takiej sytuacji może być konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z tym artykułem po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej stwierdził, że argumenty i okoliczności przytoczone przez pełnomocnika Skarżącej we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd, dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji stwierdził, że Skarżąca w sposób przekonywujący wykazała, iż wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie kwota zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji wynosi 110.722 zł, co w przypadku podatnika zobowiązanego decyzjami PINB do dokonania niezwłocznego remontu budynków mających służyć w przyszłości do prowadzenia działalności gospodarczej, jest kwotą znaczącą. Podnieść jednocześnie należy, iż fakt pozyskania przez Spółkę kredytu w wysokości 999.458,34 zł na dokonanie remontu hal, wskazuje, iż Skarżąca nie posiada wolnych środków finansowych, z których mogłyby zostać zaspokojone ciążące na niej zobowiązania podatkowe. Potwierdzeniem tego jest stwierdzenie pełnomocnika Skarżącej, że wszystkie posiadane zasoby pieniężne oraz bieżące wpływy z działalności Spółki przeznaczane są na wykonywanie jej bieżącej działalności. Ponadto w ocenie Sądu, wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi także niebezpieczeństwo wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności poprzez pozbawienie Spółki płynności finansowej i uniemożliwienie pokrywania bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością. Konsekwencją czego może być konieczność wstrzymania wypłacania wynagrodzeń dla zatrudnionych pracowników. Ponadto egzekucja kwoty wynikającej z decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości a także zajęcie rachunków bankowych może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę. Należało zatem uznać, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pod kątem zgodności z prawem. Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.