III SA/Wa 1918/13

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Skarżąca M. C. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację finansową. W formularzu PPF wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z trójką dzieci, na które otrzymuje alimenty w łącznej wysokości 1.500 zł. Skarżąca podała również, że nie posiada żadnego majątku. Pismem z 28 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy wezwał Skarżącą do nadesłania dodatkowych informacji na temat stanu majątkowego. Wezwania tego jednak nie wykonała. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "P.p.s.a.", zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie. Odstępstwo od tej zasady ma na celu zagwarantowanie prawa do sądu osobom, których obiektywnie nie stać na poniesienie kosztów postępowania. Stosownie do art. 252 § 1 P.p.s.a., osoba wnioskująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana podać we wniosku "dokładne dane" obrazujące jej sytuację rodzinną i majątkową. Jeżeli zaś oświadczenie strony zawarte w tym wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (zob. art. 255 P.p.s.a.). Jak to już wskazano przedstawione przez stronę informacje powinny być, jak stanowi wprost art. 252 § 1 P.p.s.a., dokładne, a zatem od strony wymagana jest w tym względzie należyta staranność. Informacje te powinny więc być konkretne i na tyle szczegółowe, by w sposób wyczerpujący obrazowały sytuację majątkową i rodzinną strony w jej całokształcie. Tymczasem w okolicznościach niniejszej sprawy Skarżąca nie przedłożyła, pomimo prawidłowego wezwania referendarza sądowego, wymieniającego w sposób precyzyjny jakie dokumenty i oświadczenia powinny zostać złożone, żadnych dokumentów koniecznych do stwierdzenia, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, wskutek czego uniemożliwiła ona dokonanie wnikliwej i szczegółowej oceny swojej sytuacji materialnej. Poza danymi zawartymi we wniosku o przyznanie prawa pomocy, Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów obrazujących wysokość osiąganych przychodów, ponoszonych kosztów utrzymania czy potwierdzających stan aktualnego zadłużenia. Zabrakło także dokumentów w postaci zeznań podatkowych czy wyciągów bankowych. Tym samym brak pełnej i wyczerpującej informacji na temat sytuacji majątkowej Skarżącej nie pozwala ustalić, jak w rzeczywistości się ona kształtuje oraz w szczególności czy rzeczywiście nie posiada ona i nie jest w stanie zdobyć środków pieniężnych, które mogłyby posłużyć do sfinansowania kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Z tych wszystkich względów uznać należało, że Skarżąca nie wykazała, iż jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. W tej sytuacji na podstawie art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.