III SA/Wa 1941/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 12 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia odmówić przyznania prawa pomocy Skarżący M.K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na dramatyczną sytuację finansową powstałą w wyniku działania organów skargowych, w której znalazł się Skarżący, jego zona oraz dwie córki. Skarżący wskazał na fakt zajęcia w postępowaniu egzekucyjnym ½ wynagrodzenia za pracę, które aktualnie wynosi 2.458 zł. Podał, iż prowadzi gospodarstwo domowe z niepracującą żoną i dwiema córkami (ur. w [...] i [...] r.). Do majątku zaliczył obciążone hipoteką mieszkanie (współwłasność) o powierzchni 47 m². Skarżący powołał się na dołączone do sprawy III SA/Wa 1492/16 zaświadczenia i wyciągi bankowe oraz rozliczenia podatkowe. Do stałych miesięcznych wydatków Skarżący zaliczył kredyt i pożyczkę (1.005,46 zł), opłaty za: mieszkanie (713,60 zł), media (150 zł), przedszkole (1.350 zł). Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: W niniejszej sprawie Skarżący ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jedynym kosztem sądowym, do zapłaty którego Skarżący był zobowiązany na obecnym etapie postępowania był wpis od skargi w kwocie 100 zł., który Skarżący uiścił. Zatem obecnie w sprawie nie istnieją koszty, które Skarżący byłby zobowiązany uiścić. Natomiast na późniejszym etapie postępowania np. w przypadku potrzeby złożenia skargi kasacyjnej, Skarżący będzie miał możliwość złożenia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten zostanie natomiast rozpoznany w odniesieniu do aktualnej sytuacji materialnej Skarżącego i jego rodziny. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji