III SA/Wa 1954/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. postanawia umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych Skarżąca – W. sp. z o.o. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, motywując to bardzo trudną sytuacją finansową. W związku z tym pismem z 30 czerwca 2017 r. wezwano ją do nadesłania dodatkowych informacji dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów. W piśmie z 8 lipca 2017 r. Skarżąca oświadczyła, że rezygnuje z dalszego ubiegania się o przyznanie jej prawa pomocy. W tej sytuacji postępowanie zainicjowane jej wnioskiem należało umorzyć na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Przepis ten stanowi mianowicie, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 249a oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.