III SA/Wa 1958/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia z dnia 20 października 2015 r. na postanowienie z dnia 22 września 2015 r. w sprawie ze skargi B. Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 22 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi B. Z. (dalej "Skarżąca") na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne, odrzucił skargę. Pismem z dnia 20 października 2015 r. (data nadania w placówce pocztowej), pełnomocnik Skarżącej wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 listopada 2015 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych zażalenia przez złożenie odpisu zażalenia, oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie zażalenia. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 3 listopada 2015 r. wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru obu ww. wezwań wynika, że zostały one skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 19 listopada 2015 r. (k. 38 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwania pełnomocnik Skarżącej, pismem z 26 listopada 2015 r. wniósł o uchylenie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia i przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, ze zm., dalej "P.p.s.a."), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym Do pisma, strona obowiązana jest dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. (art. 47 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak dokumentu pełnomocnictwa jest brakiem formalnym i stanowi podstawę do wezwania pełnomocnika do uzupełnienia w wyznaczonym terminie tego braku formalnego przez dołączenie stosownego dokumentu. Jak stanowi z kolei art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast z mocy art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie Sąd, pismem z 3 listopada 2015 r. wezwał pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie odpisu zażalenia, oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 19 listopada 2015 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych rozpoczął bieg następnego dnia tj. 20 listopada 2015 r. Termin ten upłynął 26 listopada 2015 r. - zgodnie z zasadami obliczania terminów, przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Z uwagi na zaistnienie ww. przesłanki do odrzucenia zażalenia rozpoznanie wniosku pełnomocnika Skarżącej zawartego w piśmie z 26 listopada 2015 r. jest niecelowe. Niezależnie bowiem od wyniku postępowania wpadkowego w zakresie prawa pomocy, zażalenie podlegałoby odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był zażalenie odrzucić, o czym orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.