III SA/Wa 1959/14

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych i ustanowić na jej rzecz adwokata W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego Skarżąca T.K. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, motywując to trudną sytuacją materialną i zdrowotną. Wskazała, iż utrzymuje się z emerytury, którą zajął urząd skarbowy. W efekcie otrzymuje 749 zł, z czego opłaca m. in. czynsz, leki, wyżywienie. Skarżąca nie korzysta z pomocy społecznej, gdyż ma zadłużenie i nie chce wykorzystywać państwa. Przedstawiła m. in. zaświadczenie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, decyzję o waloryzacji emerytury, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, dokumentację medyczną. Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżąca podała, że nie posiada kredytów, ani konta bankowego. Do majątku zaliczyła mieszkanie zajęte przez urząd skarbowy. Wśród wydatków wymieniła czynsz (300 zł), energię (20 zł), gaz (20 zł), bilety (25 zł lub 50 zł), doładowanie telefonu (25 zł), ubezpieczenie PZU (63 zł), wydatki na leczenie, inne wydatki dnia codziennego oraz wyżywienie. Skarżąca przesłała dokumentację medyczną, pismo w sprawie zaległości czynszowych i podatkowych, oświadczenie o stanie majątkowym, obwieszczenia o licytacji mieszkania, dokumenty obrazujące wydatki, postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Źródłem utrzymania Skarżącej jest emerytura w wysokości 749 zł. Dochód ten w całości przeznaczany jest na utrzymanie. Sam tylko czynsz za mieszkanie wynosi prawie 300 zł (z jego płatnością Skarżąca zresztą zalega). Z powyższego wynika zatem, że środki, którymi Skarżąca dysponuje są ograniczone i pozwalają na zaspokojenie tylko niezbędnych potrzeb życiowych, w tym związanych z ochroną zdrowia. Jak bowiem wynika z nadesłanej dokumentacji medycznej Skarżąca leczy się [...], [...], [...] i [...]. Tym samym uznać należało, iż Skarżąca wykazała, że nie ma środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie jej od kosztów sądowych (tych już wymagalnych w postaci wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz potencjalnych innych – wykraczających poza ten wpis – takich jak koszt opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem w wysokości 100 zł czy koszt wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł) oraz ustanowienie na jej rzecz adwokata. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.