III SA/Wa 1960/16

Dnia 7 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia odrzucić skargę J.I. (dalej zwany "Skarżącym"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 6 czerwca 2016 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 czerwca 2016 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany pismem z 4 lipca 2016 r. do usunięcia braków formalnych skargi przez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sadami administracyjnymi oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie wskazanych braków w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Pełnomocnik Skarżącego wyżej wymienione wezwanie otrzymał 6 lipca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 9 akt sądowych), a zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał 13 lipca 2016 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik Skarżącego nie usunął powyżej wskazanych braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Przepis art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej "P.p.s.a.", stanowi, że jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Nieumieszczenie własnoręcznego podpisu pod skargą, niewykazanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej a także niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia stanowią braki formalne skargi, które mogą być uzupełnione w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. Sąd umożliwił uzupełnienie braków formalnych skargi, wskazując pełnomocnikowi Skarżącego właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na ich uzupełnienie (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorach niezastosowania się do ww. wezwań, tj. odrzuceniu skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 6 lipca 2016 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych rozpoczął bieg 7 lipca 2016 r. i upłynął 13 lipca 2016 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Oznacza to, że do 13 lipca 2016 r. pełnomocnik Skarżącego powinien usunąć braki formalne skargi. Do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik Skarżącego nie podpisał własnoręcznie skargi ani nie nadesłał własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, nie załączył stosownego pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej do akt sądowych, a ponadto nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z powyższym stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego nie usunął w terminie braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.