III SA/Wa 1970/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, , po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące 2010 r. postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi R. S. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące 2010 r. Zarządzeniem z 9 lipca 2014 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia kwoty 1.023 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie przesłane na adres Skarżącego wskazany w skardze było dwukrotnie awizowanie, po czym zostało zwrócone przez pocztę z adnotacją o jego niepodjęciu w terminie przez Skarżącego – zostało uznane za doręczone Skarżącemu z dniem 30 lipca 2014 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." Następnie z uwagi na fakt, iż Skarżący nie uiścił w wyznaczonym mu terminie wpisu sądowego od jego skargi, postanowieniem z dnia 8 września 2014 r. Sąd odrzucił skargę. Pismem z 3 września 2014 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 5 września 2014 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku Skarżący wskazał, iż nie zdążył odebrać przesyłki pocztowej zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z uwagi na to, że w okresie jej awizowania i przechowywania przez pocztę przebywał w podróży służbowej. Skarżący wyjaśnił też, że jest zatrudniony jako [...] i z tego względu zdarza się, iż przez długie okresy czasu nie jest obecny w swoim miejscu zamieszkania. Skarżący załączył do swojego wniosku dokument obejmujący polecenie wyjazdu służbowego poza granice kraju w okresie od dnia 3 sierpnia 2014 r. do dnia 18 sierpnia 2014 r. Skarżący załączył również potwierdzenie uiszczenia kwoty 1.023 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z 16 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek Skarżącego, wskazując, że okres kiedy Skarżący mógł odebrać przedmiotową przesyłkę pocztową po dwóch kolejnych awizach upłynął jeszcze przed rozpoczęciem przez skarżącego jego wskazywanej podróży służbowej. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu stwierdził, że 3 września 2014 r. zadzwonił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdzie uzyskał informacje, że skierowano do niego pismo dotyczące braku opłacenia skargi. Odnosząc się do ustalenia Sądu pierwszej instancji, że awizo dotyczyło lipca 2014 r., wskazał, że tak samo jak w sierpniu w lipcu też był w podróży służbowej. Natomiast współmałżonka skarżącego w opisanym przez Sąd okresie nie znalazła awiza w skrzynce pocztowej. Do zażalenia załączył przy tym ksero rachunku telefonicznego zawierającego zestawienie połączeń telefonicznych; ksero faktury S.; polecenie wyjazdu służbowego w dniach: 14-25 lipca 2014 r. i 27 lipca – 4 sierpnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 2 grudnia 2014 r. uchylił zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji i wskazał, że przyczyna uchybienia terminowi ustała 3 września 2014 r., a złożony 5 września 2014 r. wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Co do zasady, zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cytowanego przepisu). Zatem przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowej czynności może nastąpić jedynie przy spełnieniu ustawowej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 art. 87 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W pierwszej kolejności należy odnotować, że Sąd zgodnie z art. 190 p.p.s.a. związany jest wykładnią dokonaną w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, a dotyczącą zachowania 7-dniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie zauważyć należy, że wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu Skarżący dokonał również czynności, której uchybił w przewidzianym przepisanym terminie. Daje to Sądowi możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Wskazać należy, iż brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową, przesłankę przywrócenia terminu. Art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony w takiej sytuacji. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu orzekającego w sprawie. Sąd może zatem uwzględnić wszystkie okoliczności, jakie uzna za istotne (por.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r. o sygn. akt I PKN 273/99). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że przedstawione przez Skarżącego informacje uprawdopodabniają brak jego winy przy uchybieniu terminu. Skarżący wyjaśnił, że jego żona nie znalazła, żadnego awiza dotyczącego kierowanej do niego korespondencji. On sam zaś uprawdopodobnił, że w okresie, w którym zostało przesłane na jego adres wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi nie przebywał w domu (jest [...]). Mając na uwadze treść oświadczeń Skarżącego, a także treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 grudnia 2014 r., Sąd uznał za prawdopodobne stanowisko dotyczące przyczyn uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi w kontrolowanej sprawie. Skarżący uprawdopodobnił brak winy przy uchybieniu terminu. Dlatego też Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.