III SA/Wa 1973/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Sękowska, Sędziowie sędzia WSA Bożena Dziełak, sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. oddala skargę Wójt Gminy S. decyzją z [...] lutego 2013 r. określił W. i M. M. łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2014 w wysokości 21 zł. W uzasadnieniu wskazał, że ustalenia wysokości podatku na 2014 rok dokonano na podstawie danych z ewidencji gruntów oraz danych dostarczonych przez podatnika, według następującego wyliczenia: (01-12) użytki rolne ha. Fizyczne 2,2100ha, ha. przeliczeniowe 0,5260 ha, podstawa opodatkowania 0,0000 ha wg stawki 122,50 zł daje kwotę podatku 0,00 zł. Podatek rolny 0,00 zł. Budynki mieszkalne 49,76m² wg stawki 0,43 zł daje kwotę 21,40 zł, Nieużytki 6.400,00m² wg stawki 0,00 zł daje kwotę 0,00zł. Podatek od nieruchomości 21,00 zł. Łączne zobowiązanie podatkowe na rok 2014- 21 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji W.M. (zwana dalej "Skarżącą") złożyła odwołanie, w treści którego wniosła o uchylenie decyzji w części określającej wielkość areału przyjętego do wyliczenia podatku rolnego za 2014 rok oraz o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego zasadność obniżenia wielkości posiadanych hektarów fizycznych i przeliczeniowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z [...] maja 2014 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazało, że z akt sprawy, a w szczególności z wypisu z rejestru gruntów wydanego przez Starostwo Powiatowe w G. wynika, iż M. i W. M. zamieszkali w miejscowości D. , [...] S. są właścicielami działki gruntu o numerze [...] położonej w miejscowości H. - obręb [...] o łącznej powierzchni 2,85 ha, (stan rejestru gruntów na dzień 14 marca 2014 roku, jednostka rejestrowa: [...] ), którą sklasyfikowano jako: R- RV- grunty orne o powierzchni 1,05 ha, S-RV- sady o powierzchni 0,05ha, R- RVI- grunty orne o powierzchni 0,35 ha, S-RVI- sady o powierzchni 0,05ha, B- RVI- użytki rolne zabudowane o powierzchni 0,12 ha, Ł-ŁV- łąki trwałe o powierzchni 0,35 ha, B- ŁV- użytki rolne zabudowane o powierzchni 0,07ha, PS-PsV- pastwiska trwałe o powierzchni 0,17ha, N- nieużytki o powierzchni 0,64ha. Organ powołał się na art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt. 1, art. 3 ust. 1, ust. 3, art. 5 ust. 1 art. 7 ust. 1 i ust. 3, art. 10 ust. 1 i art. 19 pkt 1, art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 roku, Nr 95, poz. 613 z późn. zm., zwanej dalej "u.p.o.l.") oraz art. 21 ust 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 roku Nr 240, poz. 2027 ze zm., zwane dalej "p.g.k.") i wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów, znajdującej się w aktach sprawy przy zastosowaniu stawek podatku ustalonych mocą Uchwały Rady w S. z [...] listopada 2013 roku nr [...] w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2014 rok. Odnosząc się do argumentów podniesionych przez Skarżącą w złożonym odwołaniu organ stwierdził, iż nie zasługują one na uwzględnienie, bowiem stan faktyczny sprawy będący podstawą ustalenia wysokości podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego na 2014 rok został potwierdzony dokumentami, o których mowa wyżej, zaś istnienie prawnej możliwości przeprowadzania dowodu przeciwko treści dokumentów nie może oznaczać uprawnienia organu podatkowego do dokonywania zmian w tych dokumentach. Kwestionowanie danych w ewidencji gruntów i budynków odbywać się może tylko i wyłącznie w toku odrębnych postępowań uregulowanych przepisami prawa. Podatnik, który kwestionuje dane wynikające z dokumentów czy stan faktyczny ustalony przez organ podatkowy, winien dążyć do ustalenia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością jak również na podatniku spoczywa obowiązek poinformowania organu podatkowego o zmianie danych. Wskazano ponadto, że podatek rolny w przypadku M. i W. M. wynosi 0,00zł, bowiem grunty będące przedmiotem opodatkowania w tej sprawie korzystają ze zwolnienia w podatku rolnym, o którym mowa w treści art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku o podatku rolnym (Dz. U. z 2010 roku, Nr 96, poz. 620, z późn.zm.). W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o jej uchylenie, ponowne rozpoznanie sprawy z włączeniem osobistych wyjaśnień M. R. , na której rzecz dokonano zmian w decyzji podatkowej wydanej dla Skarżącej z uwagi na fakt, że zaskarżona decyzja określa podatek dla Skarżącej, ale także dokumentuje jej stan posiadania. Organy nie wykazały zaś prawdziwości dokumentów, na podstawie których wydały zaskarżoną decyzję. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. , podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wniosło o jej oddalenie. W piśmie z 7 stycznia 2015 r. Skarżąca ponownie podkreśliła, że organy nie wykazały wiarygodności dokumentów, o które oparły swoją decyzję. W dalszej części pisma wskazała, iż naniesiona w zaskarżonej decyzji zmiana na podstawie danych z ewidencji gruntów ujawniona w listopadzie 2010 roku jest przede wszystkim dowodem matactw M. R. na szkodę Skarżącej w powiązaniu z licznymi matactwami Gminy S. , Starostwa Powiatowego w G. i Nadleśnictwa w G. lub działania M. R. jako ofiary tych matactw. W ocenie Skarżącej matactwa są ewidentne i potwierdzone dokumentami, dlatego mogą dotyczyć również dokumentacji przedstawionej do dokonania zmian w decyzji podatkowej dotyczącej małżonków M. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W konsekwencji sąd administracyjny dokonuje kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to z przepisami obowiązującymi w dacie jego wydania, co oznacza, że kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji uznał, że nie narusza ona przepisów prawa, w związku z czym skarga podlega oddaleniu. Przede wszystkim należy podkreślić, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja wydana w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. czyli dotyczy wymiaru podatku rolnego i podatku od nieruchomości – łącznie. W decyzji będącej przedmiotem skargi wysokość podatku rolnego określono na kwotę 0 zł, natomiast wysokość podatku od nieruchomości na kwotę 21 zł, co dało wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2014 w kwocie 21 zł. Skarżąca podnosi błędne określenie powierzchni gruntów, przyjętej do wyliczenia podatku rolnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podnosi, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów, znajdującej się w aktach sprawy przy zastosowaniu stawek podatku ustalonych mocą Uchwały Rady w S. z [...] listopada 2013 roku nr [...] w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2014 rok. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się więc do oceny zasadności zaaprobowania przez organy administracji prowadzące postępowanie w sprawie, wiążącego charakteru danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. W tym sporze rację należało przyznać organom podatkowym. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 21 ust. 1 u.p.g.k., podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Przy czym zwrot "wymiar podatku" należy interpretować jako ustalenie (określenie) zobowiązania podatkowego, z uwzględnieniem elementów przedmiotowych jak i podmiotowych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma odpowiedź na pytanie, w jakim zakresie organ podatkowy, w ramach postępowania dotyczącego wymiaru podatku od nieruchomości, związany jest informacjami zawartymi w ewidencji gruntów i budynków. W orzecznictwie sądów administracyjnych dość powszechnie przyjmowany jest pogląd, w świetle którego, stosownie do przywołanej regulacji, organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać klasyfikacji funkcji nieruchomości, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków (por. m.in. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FPS 1/09, dostępna: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że co do zasady o sposobie kwalifikacji gruntu (budynku), dla celów podatkowych w podatku od nieruchomości, nie tyle decyduje sposób rzeczywistego wykorzystania nieruchomości, ile jej funkcje (przeznaczenie) wskazane w ewidencji gruntów i budynków. Odnosząc powyższe do stanu faktycznego i prawnego rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przez organy administracji, bezsprzecznie wynika, że Skarżąca wraz z małżonkiem są właścicielami działki gruntu o numerze [...] położonej w miejscowości H. - obręb [...] o łącznej powierzchni 2,85 ha, (stan rejestru gruntów na dzień 14 marca 2014 roku, jednostka rejestrowa: G 6), którą sklasyfikowano jako: R- RV- grunty orne o powierzchni 1,05 ha, S-RV- sady o powierzchni 0,05ha, R- RVI- grunty orne o powierzchni 0,35 ha, S-RVI- sady o powierzchni 0,05ha, B- RVI- użytki rolne zabudowane o powierzchni 0,12 ha, Ł-ŁV- łąki trwałe o powierzchni 0,35 ha, B- ŁV- użytki rolne zabudowane o powierzchni 0,07ha, PS-PsV- pastwiska trwałe o powierzchni 0,17ha, N- nieużytki o powierzchni 0,64ha. Powierzchnia gruntów do opodatkowania zgodna jest ze znajdującym się w aktach sprawy rejestrem gruntów wydanym przez Starostwo Powiatowe w G. . Tak więc twierdzenie Skarżącej, zawarte w skardze, dotyczące błędów w dokumentacji przyjętej do wyliczenia podatku rolnego jest sprzeczne z danymi ewidencyjnymi i jako takie nie może stanowić podstawy wymiaru zobowiązania podatkowego. Decydująca i rozstrzygająca w sprawie jest ewidencja gruntów, a w tym zakresie jest bezsporne, że dane ewidencyjne zawierają zapisy podane powyżej. Dodać należy, że dane z ewidencji gruntów korzystają z domniemania prawdziwości do czasu ich zmiany dokonanej w trybie przewidzianym przepisami Prawa geodezyjnego i kartograficznego. W rezultacie Wójt Gminy S. nie mógł ustalić wymiaru podatku rolnego w oparciu o inne dane, niż wynikające z rejestru gruntów. Podkreślić przy tym należy, że wójt jako organ podatkowy nie ma żadnych kompetencji do dokonywania zmian w ewidencji gruntów. Zgodnie z art. 7 pkt 1 oraz art. 22 u.p.g.k. prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków, gleboznawczej klasyfikacji gruntów i geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu należy do zadań starosty, a nie wójta. Ewentualne zmiany w ewidencji gruntów mogą następować w zależności od zmiany danych, które zobowiązane są przekazać staroście właściciele gruntów, właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne. W tej sytuacji działania organów administracji zarówno I instancji (Wójta Gminy S. ), jak i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (jako organu odwoławczego) ustalających wymiar zobowiązania podatkowego Skarżącej (i Jej małżonkowi) w podatku od nieruchomości i w podatku rolnym za 2014 r. na podstawie właściwych danych ewidencji gruntów i budynków, które są wiążące dla organów administracji dla celów podatkowych, należy uznać za zgodne z prawem. Kwotowa wysokość zobowiązania podatkowego w formie łącznego zobowiązania podatkowego jest także zgodna z właściwymi stawkami powołanymi przez organy administracji. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.