III SA/Wa 1974/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2005 r.. Nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia dowodów z przesłuchań świadków w sprawie o podatek rolny za 2005 r. postanowił -odrzucić skargę- Pismem z dnia [...] czerwca 2005 r. P. P. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia dowodów z przesłuchań świadków w sprawie o podatek rolny na 2005 r. oraz na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku rolnego na 2005 r. Na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej powoływanej jako u.p.p.s.a. Przewodniczący Wydziału zarządził rozdzielenie tych skarg. Skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku rolnego na 2005 r. nadano dalszy bieg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Kognicję sądów administracyjnych określają przepisy art. 3 – 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej powoływanej jako u.p.p.s.a. Określony w nich od strony pozytywnej jak i negatywnej katalog spraw, powoduje , że – stosownie do art. 58 § 1 pkt 1) u.p.p.s.a. – sąd ma obowiązek odrzucić skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego W niniejszej sprawie Sąd uznał, że skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2005 r. w przedmiocie odmowy dopuszczenia dowodów z przesłuchań świadków nie mieści się w zakresie przedmiotowym art. 3 § 2 pkt 1) – 8) u.p.p.s.a. Postanowienie o odmowie dopuszczenia dowodów z przesłuchań świadków należy do kategorii postanowień, na które nie służy zażalenie – o czym skarżący został prawidłowo pouczony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., jak również nie jest rozstrzygnięciem kończącym postępowanie. Nie sposób uznać także, że jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty ( a contrario art.3 § 2 pkt 2) u.p.p.s.a.). Należy zatem stwierdzić, że skarga na zaskarżone postanowienie nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Na marginesie powyższego Sąd pragnie wskazać, że strona skarżąca może wskazywać na uchybienia organów podatkowych w zakresie prowadzonego postępowania dowodowego w skardze na decyzję ustalającą wymiar podatku rolnego. W tych warunkach Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1) i § 3 u.p.p.s.a. w zw. z art. 3 – 5 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.