III SA/Wa 1976/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, Protokolant referent stażysta Magdalena Gajewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2015 r. sprawy ze skargi C. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości na 2014 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. , po rozpatrzeniu odwołania C.S. (dalej zwana: Skarżącą), utrzymał w mocy decyzję Burmistrza W. z dnia [...] stycznia 2014 r. ustalającą wymiar podatku od nieruchomości na 2014 r. Z motywów zaskarżonej decyzji wynika, że Burmistrz W. ustalił Skarżącej podatek od nieruchomości położonej w W. na rok 2014 w kwocie 766 zł. W odwołaniu od tej decyzji Skarżąca zakwestionowała wysokość podatku od budynku gospodarczego, który jest komórką i w taki sposób jest wykorzystywany o powierzchni 57,81m2. Utrzymywała, że powinna zostać naliczona stawka podatku od budynku gospodarczego w wysokości 3,75zł za 1m2, zgodnie z § 1 pkt 2 lit. e pkt 1 Uchwały Rady Miejskiej w W. . Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło istotę podatku od nieruchomości. Wskazało, iż z przepisów art. 2 ust. 1 oraz art. 1a ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010r. Nr 95, poz. 613 ze zm., dalej zwana u.p.o.l.) wynika, że podstawą do ustalania zobowiązania podatkowego są zapisy w ewidencji gruntów i budynków. Tak też stanowi art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.). Organ odwoławczy podniósł, iż z załączonych do akt sprawy wypisów z rejestru gruntów wynika, że nieruchomość będąca własnością Skarżącej, oznaczona jest symbolem B (tereny mieszkaniowe), podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości stawką przeznaczoną dla gruntów pozostałych. Skarżąca posiada budynki mieszkalne i pozostałe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Rada Miejska w W. uchwałą z dnia [...] października 2013 r. nr [...] określiła stawkę podatku od nieruchomości od budynków lub ich części mieszkalnych w wysokości 0,55 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej oraz stawkę podatku od budynków lub ich części pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego w wysokości 7,28 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej. Zatem organ pierwszej instancji prawidłowo określił wysokość podatku od nieruchomości położonej w W. dla budynków pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego w wysokości 420,86 zł (57,81 m2 x7,28 =420,86 zł). Organ odwoławczy za bezzasadny uznało zarzut odwołania. Wyjaśnił, że "budynek pozostały", to budynek niemieszczący się w pojęciu budynków mieszkalnych i budynków związanych z (szeroko pojętą) działalnością gospodarczą. Jak wynika w niniejszej sprawie z ewidencji budynków powiatu w. - budynek Skarżącej o powierzchni użytkowej 57,81 m2 zakwalifikowany jest jako budynek "pozostały niemieszkalny". Ponadto sama Skarżąca w informacji o nieruchomościach i obiektach budowalnych, o gruntach i lasach z dnia 28 listopada 2012 r. wskazała, że jej budynek o powierzchni 57,81 m2 należy zakwalifikować jako "budynek pozostały". Organ pierwszej instancji wyjaśnił Skarżącej, że obniżona stawka w wysokości 3,75 m2 stosowana jest jedynie dla rolnictwa (budynki gospodarcze wykorzystywane w celach rolniczych), która w niniejszej sprawie nie może mieć zastosowania do Skarżącej. Skarżąca nie zgadzając się z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca utrzymywała, że błędne jest twierdzenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz Burmistrza W. , iż stawka 3,75 zł stosowana jest tylko dla rolnictwa. Twierdzenie to nie wynika w żaden sposób z treści uchwały Rady Miejskiej, a wręcz stoi z nią w sprzeczności. Uchwała ta bowiem wprost wyłącza możliwość zastosowania stawki 3,75 zł dla budynków służących działalności rolniczej, co wynika z treści § 1 ust. 1 lit. 1 Uchwały Rady, natomiast daje możliwość zastosowania do budynków gospodarczych (np. komórki) trwale związanych z gruntem. Zdaniem Skarżącej, budynek będący przedmiotem opodatkowania mieści się w kategorii budynków gospodarczych, o których mowa w § 1 ust. 2 lit. e pkt 1 uchwały Rady Miejskiej i powinien być opodatkowany stawką 3,75 zł/m2. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. W niniejszej sprawie kwestią sporną jest wysokość stawki podatku od nieruchomości - budynku gospodarczego o pow. użytkowej 57,81 m2, należącego do Skarżącej. Organy podatkowe uznały, iż właściwa jest stawka dla budynków pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego w wysokości 7,28 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej. Budynek gospodarczy nie jest budynkiem mieszkalnym, ani budynkiem związanym z działalnością gospodarczą, lecz kwalifikowany jest jako budynek pozostały, a dla takich budynków Rada Miejska w W. uchwałą z dnia [...] października 2013 r. nr [...] określiła stawkę w wysokości 7,28 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej. Stwierdziły, że zgodnie z tą uchwałą obniżona stawka w wysokości 3,75 m2 stosowana jest jedynie dla rolnictwa. Skarżąca utrzymywała zaś, że ww. uchwała daje możliwość zastosowania do budynków gospodarczych (np. komórki) trwale związanych z gruntem zastosowania stawki 3,75 zł od 1 m2, natomiast wyłącza możliwość zastosowania tej stawki do budynków służących działalności rolniczej. Rację w tym sporze ma Skarżąca. Mająca zastosowanie w niniejszej sprawie uchwała nr [...] Rady Miejskiej w W. z dnia 31 października 2013 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na rok 2014 została wydana m.in. na podstawie art. 5 u.p.o.l. Przepis ten w ust. 1 pkt 2 stanowi, iż rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym że stawki nie mogą przekroczyć rocznie od budynków lub ich części: a) mieszkalnych - 0,74 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, b) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej – 23,03 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, c) zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym – 10,75 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, d) związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń - 4,68 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, e) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – 7,73 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej. Zgodnie z twierdzeniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego określone w ww. uchwale stawki nie przekraczają wysokości stawek określonych w art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Stawka podatku m.in. od budynków mieszkalnych została bowiem określona w wysokości 0,55 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (§ 1 ust. 2 lit. a uchwały), natomiast stawka podatku od budynków pozostałych: 1) gospodarczych (np. komórki) trwale związanych z gruntem (z wyłączeniem budynków gospodarczych służących działalności leśnej, rybackiej i rolniczej oraz zajętych na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej) - w wysokości 3,75 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, 2) w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – w wysokości 7,28 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (§ 1 ust. 2 lit. e pkt 1 i 2 uchwały). Jednakże w niniejszej sprawie najważniejszy jest zapis ww. uchwały nr [...] Rady Miejskiej w W. zawarty w § 1 ust. 2 lit. e pkt 1, który stanowi, iż stawka podatku od nieruchomości od budynków lub ich części – pozostałych od budynków gospodarczych (np. komórki) trwale związanych z gruntem (z wyłączeniem budynków gospodarczych służących działalności leśnej, rybackiej i rolniczej oraz zajętych na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej) wynosi 3,75 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej. Skarżąca uważa, że właśnie ten zapis uchwały znajduje zastosowanie do posiadanego przez nią budynku gospodarczego (komórki) i zważywszy na treść tego zapisu ma ona w sposób oczywisty rację. Rada Miejska W. ww. uchwałą ustanowiła dwie różne stawki podatku od nieruchomości dla budynków pozostałych, określając niższą stawkę podatku dla budynków gospodarczych innych niż budynki gospodarcze służące działalności leśnej, rybackiej i rolniczej oraz zajętych na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, niż dla budynków pozostałych w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego. W żadnym razie z omawianego zapisu nie wynika, iż stawka w wysokości 3,75 m2 stosowana jest jedynie dla rolnictwa (budynków gospodarczych wykorzystywanych w celach rolniczych), jak twierdzi Samorządowe Kolegium Odwoławczego. Wręcz przeciwnie, stawką tą nie mogą być objęte budynki gospodarcze wykorzystywane w celach rolniczych. Zostały one mocą ww. uchwały wyłączone spod opodatkowania stawką w wysokości 3,75 m2 od 1 m2 powierzchni użytkowej. Omawiany zapis uchwały jest jasny i nie budzi żadnych wątpliwości, więc niezrozumiałe jest interpretowanie go wbrew jego oczywistej treści. Uchwała Rady Miejskiej w W. nr [...] z dnia [...] października 2013 r. pozostaje w obrocie prawnym i organy podatkowe zobowiązane są stosować stawki podatku od nieruchomości na 2014 r. w wysokości w niej określone. W świetle powyższego stwierdzić należy, że stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią uchwały Rady Miejskiej w W. nr [...] z dnia [...] października 2013 r., którą organ podatkowy zobowiązany jest stosować zgodnie z art. 5 u.p.o.l., wobec tego zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego. Ponownie rozpoznając niniejszą sprawę organ zobowiązany jest uwzględnić stanowisko Sądu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), postanowiono jak sentencji. Zakres, w jakim uchylona decyzja nie podlega wykonaniu określono w oparciu o art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania nie orzeczono, gdyż pouczony na rozprawie pełnomocnik Skarżącej o możliwości zgłoszenia wniosku o zwrot kosztów, z tej możliwości nie skorzystał.