III SA/Wa 1976/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, , po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. postanawia odrzucić skargę P. P. (dalej "Skarżący") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarga wraz z wnioskiem nadana została w urzędzie pocztowym w dniu 18 czerwca 2015 r. Następnie pismem z dnia 31 sierpnia 2015 r. Skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz o cofnięciu skargi. Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż została złożona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Na podstawie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Na podstawie art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Natomiast skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie do postanowień art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2015 r. wraz z pouczeniem o możliwości złożenia skargi do Sądu w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia została w dniu 11 kwietnia 2015 r. zwrócona do organu. Jak wynika z adnotacji umieszczonych na przesyłce z powodu nieobecności adresata i niemożności jej doręczenia w dniu 27 marca 2015 r. została ona pozostawiona na okres 14 dni do dyspozycji adresata w urzędzie pocztowym, a w skrzynce pocztowej adresata pozostawiono zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym. Przesyłka była ponownie awizowana w dniu 4 kwietnia 2015 r. Następnie z uwagi na jej nie podjęcie w terminie 14 dni od pozostawienia w placówce pocztowej, została w dniu 11 kwietnia 2015 r. zwrócona do nadawcy. W związku z powyższym na mocy art. 150 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 roku, poz. 749, ze zm.), zwanej dalej "O.p." doręczenie uważa się za dokonane z upływem 10 kwietnia 2015 r. Zatem trzydziestodniowy termin na złożenie skargi upłynął w dniu 12 maja 2015 r. W tym czasie Skarżący nie wniósł jednak środka zaskarżenia, uczynił to dopiero w skardze z dnia 18 czerwca 2015 r. (nadanej w placówce pocztowej w dniu 18 czerwca 2015 r.). Bezsprzecznie więc Skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi określonemu w art. 53 § 1 p.p.s.a. Skoro skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, a Sąd nie uwzględnił wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, uznać należy, że skarga jest niedopuszczalna. Wobec powyższego, Sąd uznał, że skarga podlega odrzuceniu i - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.