III SA/Wa 1994/15
WyrokWSA w Warszawie2016-07-15
Skład orzekający: Barbara Kołodziejczak-Osetek, Ewa Radziszewska-Krupa, Waldemar Śledzik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków są wiążące dla organów podatkowych przy ustalaniu wysokości zobowiązania podatkowego, nawet jeśli podatnik kwestionuje sposób ich ustalenia w postępowaniu sądowym?Ratio decidendi
Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków są wiążące dla organów podatkowych przy ustalaniu wysokości zobowiązania podatkowego. Organ podatkowy nie jest uprawniony do kwestionowania tych danych ani do ustalania podatku na podstawie innych powierzchni czy klasyfikacji gruntów niż te wynikające z ewidencji, nawet jeśli podatnik nie zgadza się z treścią orzeczenia sądowego, które stanowiło podstawę wpisu do ewidencji.Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza ustalającą łączny wymiar zobowiązania pieniężnego na 2015 r. na kwotę 3 zł dla S. M. i innych współwłaścicieli działek rolnych i leśnych. SKO oparło się na danych z ewidencji gruntów, zgodnie z którymi część gruntów rolnych klasy VI podlegała zwolnieniu, a pozostałe grunty rolne i leśne skutkowały naliczeniem podatku w wysokości 3 zł. Skarżący nie zgadzał się z decyzją, podnosząc, że jest ona bezprawna i nieważna, a dane w ewidencji wynikają z orzeczenia sądu powszechnego, którego nie akceptuje. Skarga została oddalona.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca) sędzia WSA Waldemar Śledzik, Protokolant sekretarz sądowy Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2016 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 r. oddala skargę
I. Stan sprawy przedstawia się następująco:
1. Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] kwietnia 2015r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. (zwane dalej: "SKO") utrzymało w mocy decyzję Burmistrza H. z [...] lutego 2015r. w sprawie ustalenia S. M. (zwanemu dalej: "Skarżącym") oraz A. P. , Z. J. , T. Z. i L. I. wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015r. na kwotę 3 zł.
SKO wyjaśniło, że Skarżący i pozostałe strony są właścicielami działek: nr [...] sklasyfikowanej jako grunty orne (RVI) o powierzchni 0,0238 ha i (LsVI) o powierzchni 0,0109 ha, nr [...] sklasyfikowanej jako grunty orne (RlVb) o powierzchni 0,0273 ha, nr [...] sklasyfikowanej jako grunty orne (RV) o powierzchni 0,2167 ha.
SKO ustaleń tych dokonało na podstawie dołączonego do akt sprawy zawiadomienia z 8 lutego 2013r. o zmianie w ewidencji gruntów oraz informacji podatkowych na 2013r. złożonych przez T. Z. , Z. J. i L. I. . Opisane wyżej grunty rolne o ogólnej powierzchni 0,2678 ha fizycznego (0,1024 ha przeliczeniowego) podlegają, według SKO, opodatkowaniu podatkiem rolnym. Grunty sklasyfikowane jako użytki rolne klasy VI podlegają zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006r., Nr 136, poz. 969 ze zm.). Podstawę opodatkowania stanowi powierzchnia 0,218 ha przeliczeniowych, zaś stawka podatkowa obowiązująca w 2015 r. wynosiła 140 zł za ha. Obliczony w ten sposób podatek rolny stanowi kwotę 3,05 zł, po zaokrągleniu do pełnych złotych - 3 zł.
SKO przyjęło również, że z ewidencji gruntów wynika, iż ww. podatnicy są właścicielami lasów o powierzchni 0,0109 ha, od których podatek obliczony wg stawki 41,5470 zł wyniósł 0 zł. Łączne zobowiązanie pieniężne za 2015r. stanowi zatem kwotę 3 zł.
W ocenie SKO nie mogą mieć znaczenia argumenty Skarżącego zawarte w odwołaniu. Zawarte w ewidencji gruntów dane w zakresie podstawy opodatkowania, tj. w niniejszym przypadku w zakresie powierzchni, jak i klasyfikacji gruntów, są dla organu podatkowego wiążące. Fakt, że podatnik nie zgadza się z treścią wyroku sądowego, który stanowił podstawę wpisu danych do ewidencji, nie może stanowić podstawy do opodatkowania powierzchni innej, niż wynikająca z ewidencji. Również okoliczność, iż Skarżący nie otrzymał zgody na wycinkę drzew, co podnosił w odwołaniu, nie może prowadzić do uznania, iż nie jest on właścicielem lasu.
SKO podkreśliło również, że podatek rolny, podobnie jak podatek leśny, są podatkami o charakterze majątkowym, co oznacza, iż obowiązek podatkowy istnieje niezależnie od tego, czy grunty są uprawiane i czy przynoszą dochody. Co do zasady ugory i odłogi podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym, zaś okoliczność zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej nie stanowi podstawy do zwolnienia od podatku wszystkich będących własnością podatnika gruntów.
2. Skarżący, nie zgadzając się z wydaną decyzją, złożył skargę do Sądu. W skardze wyraził swoje niezadowolenie z treści decyzji, jako oczywiście bezprawnej i nieważnej, bowiem pozbawiającej go prawa do ochrony jego interesów.
3. SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym decyzji administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zgodnie natomiast z art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem nieistotnym dla sprawy).
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy zauważyć, że skarga nie zawiera żadnego uzasadnienia podniesionych przez Skarżącego zarzutów dotyczących bezprawności i nieważności zaskarżonej decyzji SKO.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji niezależnie od treści skargi Sąd zauważa, że podstawą wydania zaskarżonej decyzji były dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja ta była dla organów podatkowych wiążąca (art. 21 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989r. Prawa geodezyjnego i kartograficznego - Dz.U. z 2010r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.). Wynikała z niej zarówno powierzchnia opodatkowanych działek rolnych, jak też ich rolny charakter oraz klasa gruntów, która wskazywała, że część gruntów jest zwolniona z podatku (k. 3 akt administracyjnych). Kwota podatku rolnego wyniosła więc 3 zł (po zaokrągleniu do pełnego złotego w dół). Natomiast kwota do zapłaty z tytułu podatku leśnego wyniosła 0 zł, a zatem ustalona jako łączne zobowiązanie pieniężne kwota podatku, tj. 3 zł jest prawidłowa.
Z akt wynika, że źródłem niezadowolenia Skarżącego z decyzji jest fakt, iż nie akceptuje on podziału działki nr [...] na mniejsze działki, dokonanego przez orzeczenie Sądu powszechny z [...] kwietnia 2011r. w sprawie o sygn. [...] . Kwestia ta nie mogła być jednak objęta badaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ramach postępowania sądowoadministracyjnego, a wcześniej przez organy podatkowe w ramach postępowania podatkowego.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło