III SA/Wa 1995/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca) sędzia WSA Waldemar Śledzik, Protokolant sekretarz sądowy Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2016 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 r. oddala skargę I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] kwietnia 2015r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. (zwane dalej: "SKO") utrzymało w mocy decyzję Burmistrza H. z [...] lutego 2015r. w sprawie ustalenia S.M. (zwanemu dalej: "Skarżącym") wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015r. na kwotę 340 zł. SKO wyjaśniło, że Skarżący jest właścicielem następujących działek: nr [...] sklasyfikowanej jako lasy (LsV) o powierzchni 0,1993 ha i (LsVI) o powierzchni 0,0607 ha; nr [...] sklasyfikowanej jako grunty orne (RIVb) o powierzchni 0,1667 ha i (RV) o powierzchni 0,6038 ha; nr 295/10 sklasyfikowanej jako grunty orne (RV) o powierzchni 0,1126 ha i (RVI) o powierzchni 0,012 ha; nr [...] sklasyfikowanej jako lasy (Ls VI) o powierzchni 1,66 ha, 40 sklasyfikowanej jako lasy (LsV) o powierzchni 0,0800 ha; nr 486 sklasyfikowanej jako grunty orne (RV) o powierzchni 0,4020 ha, grunty orne (RVI) o powierzchni 0,2535 ha, grunty rolne zabudowane (B-RVI) o powierzchni 0,0046 ha, łąki trwałe (ŁIV) o powierzchni 0,2328 ha, łąki trwałe (ŁV) o powierzchni 0,2571 ha; nr [...] sklasyfikowanej jako łąki trwałe (ŁIV) o powierzchni 2,0254 ha, rowy (W-ŁIV) o powierzchni 0,0099 ha, łąki trwałe (ŁV) o powierzchni 1,3076 ha, grunty zadrzewione i zakrzewione (Lz-ŁV) o powierzchni 0,2437 ha oraz rowy (W-ŁV) o powierzchni 0,0534 ha; nr 773 sklasyfikowanej jako łąki trwałe (ŁV) o powierzchni 0,8891 ha i rowy (R-ŁV) o powierzchni 0,0209 ha. SKO ustaleń tych dokonało na podstawie wypisu z ewidencji gruntów sporządzonego wg stanu na 1 stycznia 2015r., bowiem Skarżący nie złożył informacji podatkowej. Opisane wyżej grunty rolne o ogólnej powierzchni 6,5843 ha fizycznego podlegają, według SKO, opodatkowaniu podatkiem rolnym. Podstawę opodatkowania stanowi powierzchnia 1,8345 ha przeliczeniowych, zaś stawka podatkowa obowiązująca w 2015r. wynosiła 140 zł za ha. Obliczony w ten sposób podatek rolny stanowi kwotę 256,83 zł, po zaokrągleniu do pełnych złotych - 257 zł. SKO przyjęło również, że z ewidencji gruntów wynika, iż Skarżący jest właścicielem lasów o powierzchni 2 ha, od których podatek obliczony wg stawki 41,5470 zł wyniósł 83,09 zł, po zaokrągleniu do pełnych złotych – 83 zł. Łączne zobowiązanie pieniężne za 2015 r. stanowi zatem kwotę 340 zł. W ocenie SKO nie mogą mieć znaczenia argumenty Skarżącego zawarte w odwołaniu. Zawarte w ewidencji gruntów dane w zakresie podstawy opodatkowania, tj. w niniejszym przypadku w zakresie powierzchni, jak i klasyfikacji gruntów, są dla organu podatkowego wiążące. Fakt, że podatnik nie zgadza się z treścią wyroku sądowego, który stanowił podstawę wpisu danych do ewidencji, nie może stanowić podstawy do opodatkowania powierzchni innej, niż wynikająca z ewidencji. Również okoliczność, iż Skarżący nie otrzymał zgody na wycinkę drzew, co podnosił w odwołaniu, nie może prowadzić do uznania, iż nie jest on właścicielem lasu. SKO podkreśliło również, że podatek rolny, podobnie jak podatek leśny, są podatkami o charakterze majątkowym, co oznacza, iż obowiązek podatkowy istnieje niezależnie od tego, czy grunty są uprawiane i czy przynoszą dochody. Co do zasady ugory i odłogi podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym, zaś okoliczność zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej nie stanowi podstawy do zwolnienia od podatku wszystkich będących własnością podatnika gruntów. 2. Skarżący, nie zgadzając się z wydaną decyzją, złożył skargę do Sądu. W skardze wyraził swoje niezadowolenie z treści decyzji, jako oczywiście bezprawnej i nieważnej, bowiem pozbawiającej go prawa do ochrony jego interesów. 3. SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym decyzji administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zgodnie natomiast z art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem nieistotnym dla sprawy). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zauważyć, że skarga nie zawiera żadnego uzasadnienia podniesionych przez Skarżącego zarzutów dotyczących bezprawności i nieważności zaskarżonej decyzji SKO. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji niezależnie od treści skargi Sąd zauważa, że podstawą wydania zaskarżonej decyzji były dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja ta była dla organów podatkowych wiążąca (art. 21 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989r. Prawa geodezyjnego i kartograficznego - Dz.U. z 2010r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.). Wynikała z niej zarówno powierzchnia opodatkowanych działek rolnych, jak też ich rolny charakter oraz klasa gruntów, która wskazywała, że część gruntów jest zwolniona z podatku (k. 16-18 akt administracyjnych). Kwota podatku rolnego wyniosła więc 257 zł (po zaokrągleniu do pełnego złotego w górę). Natomiast kwota do zapłaty z tytułu podatku leśnego wyniosła 83 zł, a zatem ustalona jako łączne zobowiązanie pieniężne kwota podatku, tj. 340 zł jest prawidłowa. Z akt wynika, że źródłem niezadowolenia Skarżącego z decyzji jest fakt, iż nie akceptuje on podziału działki nr [...] na mniejsze działki, dokonanego przez orzeczenie Sądu powszechny z [...] kwietnia 2011r. w sprawie o sygn. akt [...] . Kwestia ta nie mogła być jednak objęta badaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ramach postępowania sądowoadministracyjnego, a wcześniej przez organy podatkowe w ramach postępowania podatkowego. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.