III SA/Wa 1996/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędziowie sędzia WSA Beata Sobocha (sprawozdawca), sędzia WSA Waldemar Śledzik, Protokolant referent stażysta Katarzyna Nartanowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2016 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku rolnego na 2015 r. oddala skargę Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] kwietnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza H. z [...] lutego 2015 r. w sprawie ustalenia Szczepanowi Mioduszewskiemu (dalej zwanego "Skarżącym"), A.P. , Z.J. , T. Z. , M.Z. i L.I. , podatku rolnego na 2015 r. na kwotę 6 zł (sześć złotych). Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że Skarżący i pozostałe strony są współwłaścicielami działki nr [...] o powierzchni 0,0542 ha sklasyfikowanej w ewidencji gruntów jako grunty orne oznaczone symbolem RIVb. Ustaleń tych dokonano na podstawie dołączonego do akt sprawy zawiadomienia o zmianie z dnia 8 lutego 2013 r. w ewidencji gruntów wypisów z ewidencji gruntów sporządzonych wg stanu na dzień 1 stycznia 2015 r. oraz informacji podatkowych na rok 2013 złożonych przez T.Z. , Z. J., L.I. i M. Z. . Opisane wyżej grunty rolne o ogólnej powierzchni 0,0542 ha fiz (0,0434 ha przel.) podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym. Podstawę opodatkowania stanowi powierzchnia 0,0434 ha przeliczeniowych, zaś stawka podatkowa obowiązująca w 2015 r. wynosiła 140 zł za ha. Obliczony w ten sposób podatek rolny stanowi kwotę 6,08 zł, po zaokrągleniu do pełnych złotych - 6,00 zł. Dokonując ustalenia wysokości podatku rolnego w niniejszej sprawie Organ uwzględnił fakt, iż Skarżący jest właścicielem gruntów sklasyfikowanych jako użytki rolne o powierzchni przekraczającej 1 ha. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie mogą mieć znaczenia argumenty Skarżącego zawarte w odwołaniu. Zawarte w ewidencji gruntów dane w zakresie podstawy opodatkowania, tj. w niniejszym przypadku w zakresie powierzchni, jak i klasyfikacji gruntów, są dla organu podatkowego wiążące. Fakt, że podatnicy nie zgadzają się z treścią wyroku sądowego, który stanowił podstawę wpisu danych do ewidencji, nie może stanowić podstawy do opodatkowania powierzchni innej, niż wynikająca z ewidencji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, iż podatek rolny, jak i podatek leśny, są podatkami o charakterze majątkowym, co oznacza, iż obowiązek podatkowy istnieje niezależnie od tego, czy grunty są uprawiane i czy przynoszą dochody. Co do zasady ugory i odłogi podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym, zaś okoliczność zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej nie stanowi podstawy do zwolnienia od podatku wszystkich będących własnością podatnika gruntów. Skarżący, nie zgadzając się z wydaną decyzją, złożył skargę do Sądu. W skardze wyraził swoje niezadowolenie z treści decyzji, jako oczywiście bezprawnej i nieważnej, bowiem pozbawiającej go prawa do ochrony jego interesów. SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym decyzji administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zgodnie natomiast z art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem nieistotnym dla sprawy). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie. Przede wszystkim wypada zauważyć, że sama skarga nie zawiera żadnych zarzutów, które racjonalnie można byłoby poddać analizie Sądu. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji niezależnie od treści skargi Sąd zauważa, że podstawą wydania decyzji były dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja ta była dla organów wiążąca (art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - Dz. U. Nr z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.). Wynikała z niej zarówno powierzchnia opodatkowanej działki rolnej (0,0542 ha), jak też ich rolny charakter. Kwota podatku rolnego wyniosła więc 6 zł (po zaokrągleniu w dół) i jest prawidłowa. Z akt wynika, że źródłem niezadowolenia Skarżącego z decyzji jest fakt, iż nie akceptuje on podziału działki nr 295 na trzy mniejsze, dokonanego przez Sąd powszechny. Kwestia ta nie mogła być jednak objęta badaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w ramach postępowania sądowego, a wcześniej przez Organy podatkowe w ramach postępowania podatkowego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd oddalił skargę.