III SA/Wa 1997/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w podatku od towarów i usług za styczeń 2008 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji D. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej zwana: "Skarżącą"), wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2013r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] sierpnia 2012r. określającą zwrot podatku od towarów i usług na rachunek bankowy Skarżącej za styczeń 2008r. W skardze sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, twierdząc, że jej wykonanie może spowodować znaczną szkodę finansową oraz trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca uzasadniając wniosek stwierdziła, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie obowiązkiem zapłaty przez nią zobowiązania podatkowego w wysokości 107.000 zł i około 70.000 zł odsetek. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. zajął ponad 1.000.000 zł na zaspokojenie zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2012r. nr [...] . Dalsza egzekucja może doprowadzić do utraty płynności finansowej Skarżącej i uniemożliwić jej normalne funkcjonowanie w zakresie bieżącej działalności gospodarczej m.in., z uwagi na niemożność regulowania wymaganych zobowiązań wobec kontrahentów oraz pracowników. W konsekwencji może doprowadzić do redukcji zatrudnienia w Hotelu w W. , stanowiącego główny przedmiot działalności Skarżącej i skutkować jej likwidacją. Skarżąca wyjaśniła ponadto, że jej trudności finansowe są związane przede wszystkim z trwającym "martwym sezonem", podczas którego obroty są znacznie mniejsze niż średnia z całego roku. Dodatkowo Skarżąca pismem z 16 sierpnia 2013r. wskazała, że toczy się wobec niej szereg postępowań sądowych, a łączna kwota wynikająca z tytułów wykonawczych w sprawach o sygn. akt III SA/Wa 1996/13, III SA/Wa 1997/13, III SA/Wa 1998/13 oraz III SA/Wa 1999/13 wynosi ponad 1.300.000 zł. W sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Wa 563/13 zajęto 1.000.465,53 zł. Organ podatkowy wystawił dalsze tytuły wykonawcze na łącznie 3.118.723,50 zł. Skarżąca w 2012r. poniosła też stratę w wysokości 469.258,06 zł, a na początku 2013r., kiedy również poniosła stratę, organ podatkowy w sposób nieprawidłowy zajął na rachunku bankowym ponad 1.000.000 zł. Skarżąca wskazała też, że [...] lutego 2006r. zawarła z Ministrem Gospodarki umowę na dofinansowanie projektu "[...] ", realizowanego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw. Na mocy tej umowy otrzymała dofinansowanie - łącznie 13.925.262 zł. Instytucja Wdrażająca - Minister Gospodarki zgodnie z § 15 ust. 3 umowy jest uprawniony do rozwiązania umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia, jeżeli Beneficjent – Skarżąca, złoży wniosek o upadłość. Na mocy § 6 ust. 1 umowy Spółka jest zobowiązana do przedkładania sprawozdań: okresowych, rocznych i końcowego z realizacji Projektu. Sprawozdania podlegają zatwierdzeniu przez Instytucję Wdrażającą - Ministra Gospodarki. W przypadku rozwiązania umowy w tym trybie (bez wypowiedzenia) Skarżąca byłaby zobowiązana do zwrotu otrzymanego dofinansowania wraz odsetkami w wysokości określonej, jak dla zobowiązań podatkowych od dnia jego przekazania do dnia jego zwrotu w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania. Tym samym, w ocenie Skarżącej, brak wstrzymania decyzji spowoduje nieodwracalne i katastrofalne skutki, które nie będą mogły być cofnięte w przypadku ewentualnego korzystnego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Sąd orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu, ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy stwierdził, iż argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku, poparte stosownymi dokumentami, dają podstawy do stwierdzenia, że w sprawie zachodzą wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wziął pod uwagę sezonowy charakter działalności Skarżącej powodujący, że z istoty swej tego rodzaju działalność w określonym okresie wymaga finansowania z przychodów uzyskiwanych w innych okresach. Ograniczone możliwości zarobkowania poza sezonem w połączeniu z niewątpliwą koniecznością przygotowania infrastruktury do sezonu, szczególnie dotkliwymi dla przedsiębiorcy czynią skutki prowadzonej jednocześnie egzekucji. Z przesłanej Sądowi dokumentacji wynika, że łączna kwota objęta wystawionymi w stosunku do Skarżącej tytułami wykonawczymi wynosi ponad 1.300.000 zł. Mieści się w niej wynikający z zaskarżonej decyzji otrzymany przez Skarżącą zwrot podatku. Z wyjaśnień złożonych przez Skarżącą, popartych stosowną dokumentacją wynika, że nie dysponuje ona środkami finansowymi, które umożliwiłyby jej spłatę żądanych należności w sposób, który nie wywarłby istotnego wpływu na samą możliwość prowadzenia przez nią działalności. Skarżąca wykazała również, że ograniczenie możliwości realizacji przyjętych zobowiązań związane z egzekucją będzie prowadziło co likwidacji działalności, co istotnie spowoduje skutek nieodwracalny. Brak zysków w okresie letnim, wynikający z sezonowości działalności połączony z prowadzeniem egzekucji, może doprowadzić do upadłości Skarżącej, co z kolei pociągnie negatywne konsekwencje nie tylko dla niej, ale również dla jej pracowników. Sąd miał również na względzie okoliczność, że zwiększenie zakresu egzekucji może zagrozić realizacji przez Skarżącą umowy zawartej z Ministrem Gospodarki na dofinansowanie projektu "[...] ", realizowanego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw, na mocy której Skarżąca otrzymała dofinansowanie - łącznie 13.925.262 zł. Ogłoszenie upadłości Skarżącej, bądź niezrealizowanie projektu spowoduje rozwiązanie umowy, w konsekwencji czego Skarżąca będzie zobowiązana do zwrotu otrzymanego dofinansowania wraz z odsetkami. Także ten skutek miałby charakter nieodwracalny. W ocenie Sądu, powyższe okoliczności stanowią podstawę do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla Skarżącej znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Tym samym wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania tej decyzji Sąd uznał za zasadny. Wyjaśnić należy, że podejmując rozstrzygnięcie Sąd nie oceniał prawidłowości zaskarżonej decyzji. Nie jest to bowiem przesłanka wstrzymania wykonania tej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., Sąd postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.