III SA/Wa 1997/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędziowie sędzia WSA Beata Sobocha (sprawozdawca), sędzia WSA Waldemar Śledzik, Protokolant referent stażysta Katarzyna Nartanowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2016 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 r. oddala skargę Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] kwietnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. (zwane dalej: "SKO") utrzymało w mocy decyzję Burmistrza H. z [...] lutego 2015 r. w sprawie ustalenia Szczepanowi Mioduszewskiemu (zwanemu dalej: "Skarżącym") oraz A.P. , Z. J. , T. Z. i L.I. wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 r. na kwotę 60 zł. SKO wyjaśniło, że Skarżący i pozostałe strony są właścicielami działki nr [...] o powierzchni 0,6055 ha sklasyfikowanej w ewidencji gruntów jako grunty rolne zabudowane oznaczone symbolem Br-RVI o powierzchni 0,2315 ha oraz lasy (Ls VI) o powierzchni 0,3740 ha. Ze złożonych informacji podatkowych wynika, że podatnicy są ponadto współwłaścicielami budynku mieszkalnego o powierzchni 65 m². Ustaleń tych dokonano na podstawie dołączonego do akt sprawy zawiadomienia o zmianie z dnia 2 listopada 2012 r. w ewidencji gruntów, wypisu z ewidencji gruntów sporządzonego wg stanu na dzień 1 stycznia 2015 r. oraz informacji podatkowych na rok 2011 złożonych przez T. Z. , Z.J. i L. I. . Grunty sklasyfikowane jako rolne klasy VI o powierzchni 0,2315 ha fiz. podlegają zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r., Nr 136, poz. 969 ze zm., dalej "u.p.r."). Z kolei budynek mieszkalny o powierzchni 65 m² podlegał opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki 0,68 zł, zaś podatek od tego budynku wyniósł 44 zł. (po zaokrągleniu do pełnych złotych). SKO przyjęło również, że z ewidencji gruntów wynika, iż ww. podatnicy są właścicielami lasów o powierzchni 0,3740 ha, od których podatek obliczony według stawki 41,5470 zł, wyniósł 16 zł. Dokonując ustalenia wysokości podatku rolnego uwzględniono okoliczność, iż podatnicy są współwłaścicielami gruntów sklasyfikowanych jako użytki rolne o powierzchni przekraczającej 1 ha. W ocenie SKO nie mogą mieć znaczenia argumenty Skarżącego zawarte w odwołaniu. Zawarte w ewidencji gruntów dane w zakresie podstawy opodatkowania, tj. w niniejszym przypadku w zakresie powierzchni, jak i klasyfikacji gruntów, są dla organu podatkowego wiążące. Fakt, że podatnik nie zgadza się z treścią wyroku sądowego, który stanowił podstawę wpisu danych do ewidencji, nie może stanowić podstawy do opodatkowania powierzchni innej, niż wynikająca z ewidencji. Również okoliczność, iż Skarżący nie otrzymał zgody na wycinkę drzew, co podnosił w odwołaniu, nie może prowadzić do uznania, iż nie jest on właścicielem lasu. SKO podkreśliło również, że podatek rolny, podobnie jak podatek leśny, są podatkami o charakterze majątkowym, co oznacza, iż obowiązek podatkowy istnieje niezależnie od tego, czy grunty są uprawiane i czy przynoszą dochody. Co do zasady ugory i odłogi podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym, zaś okoliczność zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej nie stanowi podstawy do zwolnienia od podatku wszystkich będących własnością podatnika gruntów. Skarżący, nie zgadzając się z wydaną decyzją, złożył skargę do Sądu. W skardze wyraził swoje niezadowolenie z treści decyzji, jako oczywiście bezprawnej i nieważnej, bowiem pozbawiającej go prawa do ochrony jego interesów. SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym decyzji administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zgodnie natomiast z art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem nieistotnym dla sprawy). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zauważyć, że skarga nie zawiera żadnego uzasadnienia podniesionych przez Skarżącego zarzutów dotyczących bezprawności i nieważności zaskarżonej decyzji SKO. Zgodnie z art. 1 u.p.r. opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają bowiem określone w ustawie grunty stanowiące użytki rolne. Podatek ten jest związany z prawem własności tych nieruchomości, a nie z faktem ich użytkowania (wyrok NSA z dnia 13 lutego 1992 r., SA/Wr 1396/91, POP 1993 nr 2 poz. 32), zaś podnoszona przez Skarżącego okoliczność zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej nie stanowi podstawy do całkowitego zwolnienia z podatku. Należy wskazać, że w art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.r., przewidziane jest jedynie częściowe zwolnienie od podatku rolnego gruntów gospodarstw rolnych, na których zaprzestano produkcji rolnej. Zgodnie z powołanym przepisem zwolnienie może dotyczyć nie więcej niż 20% powierzchni użytków rolnych gospodarstwa rolnego, lecz nie więcej niż 10ha- na okres nie dłuższy niż 3 lata, w stosunku do tych samych gruntów. Wymienione zwolnienie stosuje się na podstawie decyzji wydanej na wniosek podatnika - art. 13d ust. 1 u.p.r. Z akt sprawy nie wynika aby Skarżący wystąpił ze stosownym wnioskiem o częściowe zwolnienie z podatku rolnego na rok 2015 r. Ponadto należy podkreślić, że zgodnie z art. 21 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawa geodezyjnego i kartograficznego - Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.). podstawą wymiaru podatków - a więc podatku rolnego i leśnego - powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Wypis z rejestru gruntów jest zatem, zgodnie z art. 194 § 1 O.p., dokumentem urzędowym, sporządzonym w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej, stanowiącym dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Należy wskazać, że z wypisu z rejestru gruntów zawartego w aktach sprawy bezspornie wynika, że Skarżący jest współwłaścicielem działki nr [...] o ogólnej powierzchni 0,6055 ha sklasyfikowanej w ewidencji gruntów jako grunty rolne zabudowane oznaczone symbolem Br-RVI o powierzchni 0,2315 ha oraz lasy (Ls VI) o powierzchni 0,3740 ha. Organ podatkowy w decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego prawidłowo określił podstawę opodatkowania podatkiem rolnym ustalając liczbę hektarów przeliczeniowych zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.p.r. i jednocześnie uwzględnił zwolnienie z opodatkowania użytków rolnych klasy VI. Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 465, dalej: "u.p.l.") opodatkowaniu podatkiem leśnym podlegają określone w ustawie lasy, z wyjątkiem lasów zajętych na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż działalność leśna. Zgodnie z art. 1 ust. 2 lasem w rozumieniu ww. ustawy są grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy. Jako podstawę opodatkowania podatkiem leśnym organ podatkowy przyjął zgodnie z art. 3 u.p.l. powierzchnię lasów wynikającą z ewidencji gruntów wynoszącą 0.3740 ha. W związku z powyższym w ocenie Sądu organy podatkowe prawidłowo dokonały wymiaru łącznego zobowiązania podatkowego Skarżącego w przedmiocie podatku rolnego i leśnego z tytułu stanowiących współwłasność użytków rolnych i lasu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił.