III SA/Wa 1999/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł, Skarżący B. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek uzasadnił trudną sytuacją materialną i zdrowotną. Nadto Skarżący powołał się na konieczność przeprowadzenia remontu zajmowanego pomieszczenia, które jest bez ogrzewania, wody i kanalizacji. Wskazał również, że w najbliższym czasie będzie musiał zapłacić podatek rolny w wysokości 2.000 zł. Skarżący mieszka sam. Do majątku zaliczył mieszkanie oraz nieruchomość rolną. Wyjaśnił przy tym, że jej część użytkuje syn, zaś on jedynie 0,6 ha. Dodał, że w gospodarstwie rolnym w ostatnich latach poniósł stratę ok. 20.000 zł. Skarżący pobiera emeryturę wynoszącą 1.587 zł, z której finansuje m. in. wydatki na prąd w wysokości 323 zł. W okresie zimowym pomagał bezrobotnej córce. Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżący wyjaśnił, że kopię zeznania podatkowego przedstawi po jej uzyskaniu z urzędu skarbowego. Oświadczył, że nie otrzymał dopłat z funduszy strukturalnych i nie uzyskał żadnego dochodu z gospodarstwa rolnego. Wśród zaległości wymienił podatek rolny w wysokości 2.000 zł. Skarżący wskazał, że nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej. Nie posiada rachunków bankowych. Skarżący przedstawił fakturę za energię elektryczną, recepty, potwierdzenie wypłaty emerytury, pismo ZUS w sprawie potrąceń z emerytury. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 30 września 2014r. przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. ustanowił na jego rzecz adwokata, zaś odmówił Skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący w ustawowym terminie złożył sprzeciw od postanowienia Referendarza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Należało przyznać Skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Skuteczne wniesienie sprzeciwu powoduje więc usunięcie z obrotu prawnego wcześniejszego orzeczenia. Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego. Warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, jest zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a, wykazanie przez tę osobę, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadność wniosku Sąd rozpatruje w dwóch aspektach – z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony wysokość środków, którymi ona dysponuje. W świetle powyższego stwierdzić należy, że Skarżący wykazał, że jego warunki finansowe nie pozwalają na opłacenie kosztów sądowych oraz kosztów adwokata bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Z oświadczeń Skarżącego złożonych pod rygorem odpowiedzialności karnej, określonej w art. 233 § 1 Kodeksu karnego, za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy wynika, iż źródłem jego utrzymania jest świadczenie emerytalne w kwocie 1587,03 zł. Skarżący nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym, zatem koszty na bieżące utrzymanie musi ponosić samodzielnie. Skarżący mieszka w mieszkaniu o powierzchni 24m2, w którym nie ma kanalizacji, nie ma podłączenia wody, ani centralnego ogrzewania. Ponadto Skarżący ponosi wydatki na leczenie kardiologiczne, wskazał, że miał dwa zawały serca. W ocenie Sądu sytuacja materialna Skarżącego, nie pozwala na opłacenie kosztów sądowych i opłacenie profesjonalnego pełnomocnika w związku z tym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.