III SA/Wa 2002/11

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić na jego rzecz doradcę podatkowego Po otrzymaniu postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi Skarżący A. H. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Wskazał, że od 2007 r. korzysta z pomocy społecznej – w formie zasiłków okresowych, celowych na opłacenie rachunków za gaz, energię elektryczną, zakup leków oraz obiadów. Zasiłek okresowy wynosi 240 zł. Wobec Skarżącego orzeczono grupę inwalidzką. Poza mieszkaniem kwaterunkowym Skarżący nie posiada żadnego majątku. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Na wstępie należy poczynić uwagę natury ogólnej. Rozpoznając wniosek Skarżącego referendarz sądowy zrezygnował mianowicie z wzywania go do udzielenia dodatkowych informacji, gdyż sytuacja materialna Skarżącego jest mu znana. Otóż na mocy postanowienia z 30 grudnia 2011 r. w sprawie III SA/Wa 2887/11 referendarz sądowy zwolnił Skarżącego od kosztów sądowych. Skarżący przedłożył wówczas decyzję w sprawie zasiłku okresowego, zaświadczenie o stanie zdrowia, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, pismo w sprawie wypowiedzenia rachunku bankowego, informację na temat wykupu lokalu, informację Ośrodka Pomocy Społecznej, w której wyszczególniono przyznane zasiłki celowe. Z uwagi na to, że między wydaniem powyższego postanowienia a rozpoznaniem aktualnego wniosku upłynęło zaledwie kilka dni uznać należało, że materiały przesłane do sprawy III SA/Wa 2887/11 są miarodajne do oceny sytuacji Skarżącego także w niniejszej sprawie. Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. O takim rozstrzygnięciu zadecydował m. in. fakt, iż Skarżącemu przyznano już prawo pomocy w analogicznym zakresie. Nastąpiło to na mocy postanowień WSA w Warszawie: z 3 sierpnia 2011 r. w sprawie V SA/Wa 1133/11 oraz z 25 listopada 2011 r. w sprawie III SA/Wa 2657/11. Nadto postanowieniami z 30 grudnia 2011 r. (III SA/Wa 2887/11), 16 września 2011 r. (III SA/Wa 2270/11); z 13 września 2011 r. (I SA/Wa 1007/11); z 2 września 2011 r. (III SA/Wa 1787/11) przyznano Skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym. Przedstawioną tam argumentację referendarz sądowy w pełni podziela. Z informacji udzielonych przez Skarżącego wynika bowiem, że źródłem jego utrzymania jest zasiłek okresowy w wysokości 240 zł. Dodatkowo Skarżący korzysta z zasiłków celowych na opłacenie rachunków za gaz, energię elektryczną, zakup leków. Korzystał także – do października 2011 r. - z bezpłatnych obiadów. Uwzględniając powyższe oraz to, że kwota, którą dysponuje Skarżący pozwala na zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb życiowych uznać należało, iż Skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jego rzecz pełnomocnika. Ponieważ Skarżący alternatywnie zaznaczył, że domaga się ustanowienia adwokata lub doradcy podatkowego referendarz sądowy uznał, że doradca podatkowy najpełniej bronić będzie interesu Skarżącego w toczącym się postępowaniu. Niniejsza sprawa dotyczy bowiem interpretacji indywidualnej. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.