III SA/Wa 2010/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim - Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006r., 2007r., 2008r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżący W.C. pismem z 26 czerwca 2015r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2015r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006r., 2007r., 2008r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał, że wstrzymanie wykonania decyzji jest zasadne z uwagi na trudną sytuację materialną. Skarżący wyjaśnił, że utrzymuje się wyłącznie z prowadzenia usługi taxi jednak w ograniczonym wymiarze z uwagi na zły stan zdrowia. Skarżący podkreślił, że nie jest w stanie uiścić kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, że wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, że o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Po przeanalizowaniu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w kontekście danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd doszedł do przekonania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania szkody. Z informacji przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżący znajduje się obecnie w trudnej sytuacji życiowej i finansowej. Niskie dochody z działalności "taksówkowej" są spowodowane złym stanem zdrowia (operacja kręgosłupa – trzykrotna, problemy kardiologiczne). Ponadto żona Skarżącego z uwagi na stan zdrowia, jest zagrożona "bezrobociem". Skarżący nie posiada żadnych oszczędności. Wraz z żoną Skarżący uzyskuje miesięcznie z tytułu pracy 3550 zł dochodu. Skarżący na potwierdzenie powyższych oświadczeń przedłożył zeznania podatkowe PIT, akt notarialny ustanawiający rozdzielność majątkową między Skarżącym a żoną, dokumentację stanu zdrowia, karty pobytów rehabilitacyjnych, kopie recept (np. kardiologicznej na kwotę 300 zł). Wskazał, że ze swojego miesięcznego dochodu w kwocie 1693 zł netto pokrywa koszty wyżywienia (700 zł), koszty mediów (300 zł), lekarstw (250 zł), kredytu restrukturyzacyjnego (321 zł). Na Skarżącym poza wpisem sądowym od skargi w wysokości 2471 zł, ciążą zaległości z tytułów egzekucyjnych w wysokości 61517,39 zł i 443985,82 zł. Skarżący pokrywa również z miesięcznego dochodu w wysokości niespełna 1700 zł wydatki ponoszone w celu podtrzymania egzystencji a także wydatki na rzecz poratowania zdrowia swojego i żony (koszty leczenia, rehabilitacji etc). W tych okolicznościach Sąd uznał, że Skarżący wykazał konieczność udzielenia mu ochrony tymczasowej. Wykonanie decyzji może narazić Skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto wykonanie decyzji mogłaby wyrządzić Skarżącemu poważną szkodę. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.