III SA/Wa 202/12

Sygn. akt III SA/Wa 202/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A. " sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: - sprostować niedokładność w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 202/12 w ten sposób, że w wierszu dwunastym komparycji wyroku oraz w punkcie 3 sentencji wyroku wykreślić nazwę "M." i wpisać "M."; Wyrokiem z 26 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną w sprawie interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] września 2011 r. W komparycji i sentencji niniejszego wyroku błędnie wskazano nazwę strony skarżącej jako "A." sp. z o.o. z siedzibą w W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie oraz rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie błąd będący przedmiotem sprostowania należy uznać za "niedokładność". Judykatura przyjęła bowiem, iż sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. W przedmiotowej sprawie, w komparycji i sentencji ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 października 2012 r. błędnie wskazano nazwę strony skarżącej jako "A. ". Tymczasem prawidłowa pisownia tej nazwy to "A. ". W związku z powyższym, wobec zaistniałej niedokładności, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.