III SA/Wa 202/14

Dnia 31 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2004, 2005, 2006 postanawia odrzucić skargę D. S.A. z siedzibą w W. (dalej zwana "Skarżącą"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 18 grudnia 2013 r. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2004, 2005, 2006. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany pismem z dnia 6 lutego 2014 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenia oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie wskazanych braków w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 5 lutego 2014 r., pismem z dnia 6 lutego 2014 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.836 zł. Oba wyżej wymienione wezwania pełnomocnik strony skarżącej otrzymał 7 lutego 2014 r. (k. 14 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu upływał 14 lutego 2014 r. (piątek). Skarżąca w odpowiedzi na powyższe wezwania pismem z dnia 11 lutego 2014 r. cofnęła przedmiotową skargę. Do powyższego pisma załączyła potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców, z której wynika upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji Skarżącej. Z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dotyczącej opłat sądowych wynika, że pełnomocnik Skarżącej do dnia 27 lutego 2014 r. nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwana "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Natomiast w myśl art. 220 § 1 w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano w sposób prawidłowy do uiszczenia należnego wpisu. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 7 lutego 2014 r. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu zaczął biec w dniu 8 lutego 2014 r. i upłynął w dniu 14 lutego 2014 r. Jak już wskazano do dnia 27 lutego 2014 r. nie został uiszczony należny wpisu, w związku z czym, skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wyjaśnić jednocześnie należy, iż Sąd nie mógł umorzyć postępowania w związku ze złożonym oświadczeniem o cofnięciu skargi, gdyż badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji skuteczne cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 stycznia 2008 r. sygn. akt I OSK 1829/07). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 220 § 1 w związku z art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.