III SA/Wa 2023/12

Dnia 27 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Golat, po rozpoznaniu w dniu 27 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. i G. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę A. Z. Skarżący – A. Z. i G. Z. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Skarżącym, przy piśmie z dnia 4 lipca 2012 r., przesłano odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 3 lipca 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma - wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie, na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 29 czerwca 2012 r., Skarżąca – A. Z., pismem z dnia 4 lipca 2012 r., została wezwana do podpisania nadesłanej skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi w stosunku do niej, ewentualnie do nadesłania pełnomocnictwa udzielonego przez A. Z. G. Z. do reprezentowania jej przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma skierowanego do Skarżącego (karta nr 12 akt sądowych), zawierającego wezwanie do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi wynika, że zostało one odebrane w dniu 16 lipca 2012 r. Natomiast ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma skierowanego do Skarżącej (karta nr 11 akt sądowych), zawierającego wezwanie do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi oraz wezwanie do podpisania skargi, ewentualnie nadesłania pełnomocnictwa wynika, że zostało one odebrane w dniu 23 lipca 2012 r. Z dokumentów księgowych Sądu (karta nr 10 akt sądowych) wynika, że Skarżący w dniu 16 lipca 2012 r. uiścili należny wpis sądowy w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a.") - przepisu stanowiącego o wymogach formalnych pism w postępowaniu sądowo-administracyjnym, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela lub pełnomocnika. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni - o czym stanowi art. 49 § 1 p.p.s.a. Pismem w postępowaniu sądowo-administracyjnym jest niewątpliwie skarga. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do tego wezwania w wyznaczonym terminie i wezwanie to skutecznie doręczono Skarżącej na adres do doręczeń wskazany w skardze, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 24 lipca 2012 r. Termin ten upłynął z dniem 30 lipca 2012 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. Najpóźniej z dniem 30 lipca 2012 r. Skarżąca powinna zatem uzupełnić braki formalne skargi. Sąd stwierdza, że z akt sprawy nie wynika, aby najpóźniej z dniem 30 lipca 2012 r. uzupełniono braki formalne skargi, w postaci podpisania przez A. Z. nadesłanej skargi, ewentualnie nadesłania pełnomocnictwa udzielonego przez A. Z. G. Z. do reprezentowania jej przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Sąd, w tym stanie rzeczy, uznał na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., że zasadne jest odrzucenie skargi A. Z.. Na marginesie Sąd zaznacza, że odrzucenie skargi A. Z. nie uniemożliwia nadania jej dalszego biegu w odniesieniu do drugiego ze Skarżących – G. Z..