III SA/Wa 2024/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędzia WSA Maciej Kurasz, Protokolant starszy referent Paweł Jurczyński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2013 r. sprawy ze skargi W. K. i P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2012 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzje Prezydenta m. W. z dnia [...] lutego 2012 r.: nr [...] skierowaną do W. K. i [...] skierowaną do P. K., 2) stwierdza, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz W. K. i P. K. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dwiema decyzjami z [...] lutego 2012 r. Prezydent m. W. ustalił odrębnie W. K. i P. K. (dalej: “Skarżący") wysokość zobowiązań podatkowych w podatku od nieruchomości na 2012 r. w kwocie po 504,00 zł, od nieruchomości położonej w W. przy ul. C. [...] (lokal mieszkalny nr [...], udział w garażu wielostanowiskowym oraz udziały w gruncie związane z tymi lokalami). Do podstawy opodatkowania przyjęto budynki mieszkalne o pow. 59,40 m2, budynki pozostałe (garaż - miejsce postojowe) o pow. 61,63 m2 oraz grunty pozostałe o pow. 19,44 m2. Pismem z 23 marca 2012 r. Skarżący złożyli odwołanie od tych decyzji, zarzucając niezasadne opodatkowanie udziału w garażu wielostanowiskowym stawką podatku jak dla “budynków pozostałych". W ich ocenie, z uwagi na fakt, że wskznyw decyzjach garaż jest usytuowany pod budynkiem mieszkalnym i jest składnikiem tego samego obiektu budowlanego, dojego opodatkownaia powinna mieć zastowanie stwika podatku włąsciwa dla budynków mieszkalnych. Decyzją z [...] kwietnia 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy zaskarżone decyzje organu pierwszej instancji. Zdaniem organu, Prezydent m. W. w zaskarżonej decyzji w sposób prawidłowy opodatkował udział w lokalu garażowym stawką podatku właściwą dla budynków pozostałych zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) – dalej: “u.p.o.l.". Taka interpretacja niniejszego przepisu koresponduje również z uchwałą 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2012 r. (II FPS 4/11), w której Sąd wyraził pogląd, iż garaż stanowiący przedmiot odrębnej własności, usytuowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki podatku przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e) u.p.o.l. Pismem z 28 maja 2012 r. Skarżący wnieśli na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, której zarzucili naruszenie: - art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego - przez niepodjęcie przez organ wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia oraz załatwienia sprawy oraz nieuwzględnienie słusznego interesu obywatela. W związku z powyższym Skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji oragnu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi Skarżący podtrzymali w całości swoje stanowisko zawarte w odwołaniu od decyzji organu pierszej instancji. Ponadto, ustosunkowując się do argumentacji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie stwierdzili, że podjęta przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwała z dnia 27 lutego 2012 r. o sygn. akt II FPS 4/11, miała charakter dowolny i oparta została bardziej na prawie lokalowym niż podatkowym. Po jej wydaniu Ministerstwo Finansów, Departament Podatków Lokalnych zapowiedziało zmianę przepisów w tym zakresie. Sposób opodatkowania garaży winien być doprecyzowany i uregulowany w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi. Wojewózki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co nastepuje: Skarga jest zasdadna jednakże z innych powodów niż wskazane w skardze. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej powoływanej, jako p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wynikający z tego przepisu brak związania Sądu zarzutami podniesionymi w skardze ozncza, że Sąd moiże uwzględnić skargę także z powodu innych naruszeń prawa niż wskzne przez sąmych skarżacych. W rozpoznanej sprawie opdatkowwniu poddano dwa miejsca postojowe używane przez Skarżący na podstawie aktu notarialnego z dnia 20 sierpnia 2004 r. (karty 11-21 akt administracyujnych), którym Skarżący na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej nabyli udział we wspołwłasności lokalu użytkowego – garażu wielostnowiskowego. Przedmiotowe miejsca postojowe stanowiły jeden przedmiot opodatkowania w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (j.t. Dz. U. Z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) dalej powoływanej, jako u.p.o.l., który stnowi, że opodatkowniu podatkiem od nieruchomości podlegają budynki lub ich części. Zgodnie z treścią art. 3 ust. 4 u.p.o.l. jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach, z zastrzeżeniem ust. 5. Przepis art. 4 ust. 5 u.p.o.l. stanowi, że jeżeli wyodrębniono własność lokali, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości od gruntu oraz części budynku stanowiących współwłasność ciąży na właścicielach lokali w zakresie odpowiadającym częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej całego budynku. Okoliczność, że nieruchomość będąca współwłasnością kilku podmiotów lub lub udział we współwłasności tej nieruchmości przysługujący kilku podmiotom łącznie stanowi odrębny przedmiot opodatkowania oznacza, że w stosunku do tego przedmiotu powstaje obowiązek podatkowy. Z treści art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 4 u.p.o.l. wynika, że obopwiązek podatkowy w podatku od nieruchomości powstaje w związku z przedmiotem opodatkowania a nie w związku z podmiotami podatku od nieruchomości. Oznacza to, że w przypadku powstania obowiązku podatkowego w stosunku do jednego przedmiotu opodatkownaia przysługującego kilku podmiotom w sposób wskazany w art. 3 ust. 4 u.p.o.l. obowiązek ten stanowi źródło jednego zobowiązania podatkowego obciążającego solidarnie podmioty wskazane w tym przepisie. W rozpoznanej sprawie organ pierwszej instancji odrębnie dwiema decyzjami z dnia [...] lutego 2012 r. wymierzył podatek od miejsc garażowych, których dotyczy niniejsza sprawa W. K. i P. K. (karty 64 i 65 akt administacyjnych). Podatek ten został wymierzony każdemu z małżonków od tego samego przedmiotu opodatkowania w tej samej kwocie wynoszącej 453,60 zł. Wydanie odrębnych decyzji w stosunku do każdego z małżonków, których przedmiotem opodatkownaia był ta sama część lokalu użytkowego spodowało, że od tego samego przedmiotu opodatkowania zostały wymierzone dwa zobowiązania podatkowe. To działnie organu podatkowego pierwszej instancji stanowiło naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 4 u.p.o.l. które miało wp.ływ na wynik sprawy. Orgn drugiej instancji rozpatrzył odwołanie wniesione przez oboje Skarżących i nie dostrzegł tej nieprwidłowości. Biorąc pod uwagę okolicznosć, że decyzje orgnu pierwszej instancji, których dotyczyło odwołanie Skarżących, opatrzone zostały takimi samymi numerami należało uznać, że decyzja organu drugiej instancji, która była skierowana do obojga Skarżących utrzymała w mocy obie decyzje do nich skierowane. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że organ drugiej instancji wydając zaskarzoną decyzję również naruszył art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 4 u.p.o.l. Nie jest zasadny zarzut zastoswnania przez organy podatkowe w stosunku do przedmiotowych miejsc postojowych niewłaściwej stawki podatkowej. W przypadku, gdy garaż wielostanowiskowy stnowi odrębną nieruchomosć lokalową należy zastować do jego opdatkowania stawkę właśćiwą dla budynków pozostałych (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e u.p.o.l.). Stawka właściwa do budynków mieszkalnych miałaby zastowanie do grażu znajdującego się budynku mieszkalnym jedynie w sytuacji, gdy garaż ten nie tanowiłby odrębnej nieruchomości lokalowej. Pogląd taki wyrażony został w uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 27 lutego 2012 r. II FPS 4/11. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie pogląd ten w pełni podziela. Z treści art. 269 § 1 p.p.s.a wynika, że Sąd orzekający w innej sprawie, w której zastosowanie ma pogląd wyrażony w uchwale NSA, jeżeli nie znajduje podstaw do złożenia wniosku o wydanie ponownej uchwały o treści odmiennej od pierwotnej uchwały jest związany treścią tej uchwały. W rozpoznanej sprawie nie naruszono art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten nie ma zastawania w sprawach podatkowych, gdyż postępowanie w sprawach podatkowych regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). W rozpoznanej sprawie stan faktyczny sprawy został wyjaśniony w sposób prawidłowy i brak jest podstaw do zarzucania organom naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej, który na gruncie postępowania podatkowego jest odpowiednikiem art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 135., art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 152 i art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.