III SA/Wa 2027/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.P., Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. postanawia - umorzyć postępowanie sądowe- Pismem z dnia 5 listopada 2007 r. Skarżący W. P. i Z. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. Pismem z dnia 29 grudnia 2007 r. Skarżący cofnęli skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a." - Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący cofnął skargę. Cofnięcie skargi powoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a skarga poddana kontroli przewodniczącego nie będzie zawierała braków formalnych. Stosownie do treści art. 60 p.p.s.a. sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż skarga nie zawierała braków formalnych. Następnie Skarżący skutecznie cofnęli skargę. Jednocześnie nie zachodzą okoliczności wskazane w przepisie art. 60 p.p.s.a. Tym samym należy uznać, że prowadzenie postępowania sądowego w sprawie stało się bezprzedmiotowe. W takim stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 161 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.