III SA/Wa 203/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, , po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezesa Sądu Okręgowego w W. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Sąd Okręgowy w W. wystąpił do Ministra Finansów z wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2007 r. (data wpływu do organu 13 sierpnia 2007 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., powoływanej dalej jako "Op") w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] października 2007 r., nr [...] Minister Finansów uznał stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku za nieprawidłowe. Pismem z dnia 22 października 2007 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 23 października 2007 r., wnioskodawca wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia przepisów prawa. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 26 listopada 2007 r. Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej, podtrzymując argumentację w niej zawartą. Pismem z dnia 20 grudnia 2007 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 27 grudnia 2007 r. (data stempla pocztowego) profesjonalny pełnomocnik - radca prawny I. K., wniósł w imieniu Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezesa Sądu Okręgowego w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wskazując jako zaskarżony akt pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie z dnia [...] września 2007 r., znak [...]. Do skargi pełnomocnik dołączył pełnomocnictwo procesowe oraz dowód uiszczenia w dniu 20 grudnia 2007 r. wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Pismem z dnia 4 lutego 2008 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, iż w związku z postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. prostuje oczywistą pomyłkę w oznaczeniu skargi na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie z dnia [...]listopada 2007 r., znak [...] oraz w treści skargi, gdzie powołano się na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 28 września 2007 r. zamiast z dnia [...] listopada 2007 r., znak [...]. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 22 lutego 2008 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego w kwocie 100 zł od wniesionej skargi. Odpis powyższego zarządzenia, które zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu, we wskazanym terminie, spowoduje odrzucenie skargi, doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 3 marca 2008 r., co wynika z pokwitowania na zwrotnym potwierdzeniu jego odbioru (k-38). W odpowiedzi na zarządzenie z dnia 22 lutego 2008 r. pismem procesowym z dnia 4 marca 2008 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 6 marca 2008 r., pełnomocnik strony skarżącej poinformował, że wpis został wpłacony na konto Sądu w dniu 20 grudnia 2007 r. Jednocześnie w związku z błędnie podanym znakiem sprawy w przelewie tej kwoty pełnomocnik wniósł o przeksięgowanie dokonanej wpłaty do przedmiotowej skargi. Do pisma dołączono kopię dokumentu potwierdzającego uiszczenie w dniu 20 grudnia 2007 r. kwoty 100 zł tytułem wpisu oraz kopię postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2008 r. o sprostowaniu oczywistej pomyłki pisarskiej zawartej w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rejestrze opłat sądowych na dzień 18 marca 2008 r. nie stwierdzono uiszczenia przez stronę skarżącą dodatkowej kwoty 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako "ppsa") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej jako zaskarżony akt w piśmie z dnia 4 lutego 2008 r. wskazuje pismo z dnia [...] listopada 2007 r., stanowiące odpowiedź Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak już wyjaśniono zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, a nie odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o których mowa w art. 52 § 3 ppsa. Ten ostatni przepis stanowi bowiem jedynie, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, czyli także na interpretację, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że pismo wniesione do sądu administracyjnego potraktowano jako skargę na pisemną interpretację z dnia [...] października 2007 r., z uwagi na treść tegoż pisma oraz przy uwzględnieniu wynikającego z Konstytucji RP prawa do sądu. Działanie Sądu jest przy tym zgodne z zasadą falsa demonstratio non nocet, w myśl której decydującą kwestią jest istota przedstawionej do rozstrzygnięcia sprawy, a nie jej oznaczenie. Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega jednak rozpatrzeniu pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazać przede wszystkim należy, że pisma wnoszone do sądu podlegają opłacie. Odpowiednio bowiem do treści art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl zaś art. 221 ppsa pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zgodnie z art. 219 § 1 ppsa opłatę należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (art. 219 § 2 powołanej ustawy). Opłatą sądową jest między innymi wpis od skargi (art. 212 § 1 ppsa). Zgodnie z brzmieniem art. 230 § 1 ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Przedmiotowa skarga dotyczy interpretacji Ministra Finansów, wydanej w trybie art. 14b § 1 i § 6 Op w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Wpis od skargi na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydawaną w indywidualnej sprawie jest wpisem stałym i zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wynosi 200 zł. Zwrócić należy przy tym uwagę, że wpis stały wynoszący 100 zł przewidziany jest jedynie: - w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym (§ 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w związku z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ppsa); - w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej (§ 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia w związku z art. 3 § 2 pkt 8 ppsa); - zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych publicznej (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia); - w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych, aktów stanu cywilnego i obywatelstwa oraz kombatantów (§ 2 ust. 3 pkt 7, 9 i 10 rozporządzenia); - od wniosku o wszczęcie postępowania, bez względu na przedmiot sprawy (§ 4 rozporządzenia). W niniejszej sprawie żaden z tych przypadków nie miał miejsca. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik strony skarżącej - radca prawny dokonał w dniu 20 grudnia 2007 r. przelewu na rachunek bankowy tutejszego Sądu, tytułem wpisu sądowego, jedynie części wymaganej kwoty tj. 100 złotych. Powyższe potwierdza zarówno załączone do skargi potwierdzenie przelewu na ww. kwotę (k.14), jak i dokument sądowy potwierdzający wpłatę powyższej sumy na rachunek Sądu (k. 21) oraz informacja zawarta w piśmie procesowym z dnia 4 marca 2008 r. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 22 lutego 2008 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego w kwocie 100 zł od wniesionej skargi. W zarządzeniu tym wyraźnie też wskazano podstawę ustalenia wysokości wpisu, tj. § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odpis powyższego zarządzenia, które zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu, we wskazanym terminie, spowoduje odrzucenie skargi, doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 3 marca 2008 r., co wynika z pokwitowania na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia wpisu upływał więc z dniem 10 marca 2008 r. (poniedziałek). W wyznaczonym terminie strona skarżąca, mimo pouczenia, nie dopełniła wskazanej w wezwaniu czynności, tj. nie uzupełniła wpisu sądowego w kwocie 100 zł, co też zostało potwierdzone notatką sekretarza sądowego (k. 40 akt sądowych - na odwrocie). Zgodnie z art. 220 § 3 ppsa Sąd obowiązany jest odrzucić skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 220 § 3 ppsa Sąd postanowił jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego przez stronę wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) tej ustawy.