III SA/Wa 203/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2011 r. w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2013 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2006 postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący – J. S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2006 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2011 r. Skarżący wskazał, że wykonanie decyzji nakładającej na niego obowiązek uiszczenia znacznej dla niego kwoty może prowadzić do powstania po stronie Skarżącego niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto, zdaniem Skarżącego, pozbawienie go środków finansowych o znacznej dla niego wartości na skutek wykonania decyzji, która następnie zostałaby uchylona, "istotnie zakłócałoby, a wręcz uniemożliwiało bieżące prowadzenie działalności gospodarczej.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że wniosek Skarżącego, pomimo wyraźnego wskazania, że dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2011 r., należało potraktować jako żądanie wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Powyższe jest konsekwencją okoliczności, że decyzja Organu odwoławczego utrzymuje w mocy decyzję Prezydenta W. i jako decyzja ostateczna podlega wykonaniu. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "ppsa", wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 ppsa wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Po przeanalizowaniu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w kontekście danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd doszedł do przekonania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jest uzasadnione. Z informacji przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżący znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Skarżący, co prawda prowadzi działalność gospodarczą ([...]) jednakże nie przynosi ona dochodów. Skarżący zamieszkuje wraz z matką w jej mieszkaniu, a wspólne dochody matki i Skarżącego – jak oświadczył Skarżący – wystarczają jedynie na bieżące utrzymanie. Ponadto matka Skarżącego jest osobą w podeszłym wieku i ponosi wydatki związane ze złym stanem zdrowia. Nie można pominąć również faktu, że Skarżący nie posiada żadnego majątku. W stosunku do Skarżącego prowadzona jest egzekucja z tytułu zaległości w opłacaniu składek ZUS. Ponadto Skarżący oświadczył, że niewstrzymanie wykonania decyzji zakłócałoby, a wręcz uniemożliwiało bieżące prowadzenie działalności gospodarczej. Reasumując Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto egzekucja mogłaby wyrządzić Skarżącemu i jego rodzinie znaczną szkodę. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.