III SA/Wa 2050/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, , po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy na rozprawie sprawy ze skargi H. F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2000 r. postanawia 1) sprostować komparycję postanowienia z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 2050/10 poprzez zmianę oznaczenia zaskarżonego aktu w ten sposób, iż po słowach w sprawie ze skargi na "decyzję" i wpisać w to miejsce "postanowienie" 2) sprostować oczywistą omyłkę w pkt 2 sentencji postanowienia z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 2050/10 w ten sposób, że zmienić oznaczenie kwoty "500 zł (słownie: pięćset złotych)" i wpisać w to miejsce oznaczenie kwoty "100 zł (słownie: sto złotych)", 3) umieścić wzmiankę o sprostowaniu na oryginale postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 2050/10 umorzył postępowanie w sprawie ze skargi H. F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie zawieszenie postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2000 r. W wydanym postanowieniu, doszło do omyłki w części oznaczającej zaskarżony akt oraz w części oznaczającej kwotę zwrotu ze środków budżetowych Sądu z tytułu wpisu sądowego. Zgodnie z art. 156 Art. 156. § 1. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W tym przypadku doszło do oczywistej omyłki poprzez błędne oznaczenie zaskarżonego aktu oraz błędne oznaczenie kwoty zwrotu ze środków budżetowych Sądu z tytułu wpisu sądowego. Omyłkę tę należało sprostować. W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił jak na wstępie.