III SA/Wa 2052/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości na 2008 rok postanawia: - pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania - W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, J. Z. wniósł o zwolnienie z tej opłaty, powołując się na trudną sytuację materialną oraz zły stan zdrowia. W dniu 27 sierpnia 2008 r. skarżący został wezwany do złożenia przedmiotowego wniosku na urzędowym formularzu PPF oraz do nadesłania dodatkowych informacji i dokumentów dotyczących jego sytuacji majątkowej. W załączeniu przesłano skarżącemu urzędowy formularz (PPF). Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu 1 września 2008 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Mimo upływu terminu wskazanego w wezwaniu skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF). W dniu 10 września 2008 r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym skarżący wniósł m.in. o zwolnienie go z obowiązku wypełniania "tych" dokumentów. Zarządzeniem z dnia 12 września 2008r. referendarz sądowy pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W motywach rozstrzygnięcia podano, iż Skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym przez Sąd terminie braków wniosku, to jest nie nadesłał wypełnionego urzędowego formularza wniosku PPF o zwolnienie go z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Odpis powyższego zarządzenia doręczono w dniu 17 września 2008r. Pismem z dnia 22 września 2008r. Skarżący wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie referendarza sądowego. W uzasadnieniu wniósł ponownie o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz z obowiązku nadesłania dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako ppsa, od zarządzeń i postanowień referendarza można wnieść sprzeciw do właściwego sądu administracyjnego. Stosownie zaś do art. 260 tej ustawy, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, iż w przypadku skutecznego wniesienia sprzeciwu, zaskarżone rozstrzygnięcie traci moc, a wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega merytorycznej ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Należy stwierdzić, iż w rozpoznawanej sprawie sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 12 września 2008r. został wniesiony przez stronę w sposób skuteczny. Stosownie do art. 252 § 2 ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W myśl zaś art. 257 tej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie złożyła wniosku o zwolnienie jej z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w wymaganej przepisami ustawy formie, to jest urzędowym formularzu. Skarżący został wezwany przez Sąd do uzupełnienia tego braku, poprzez nadesłanie wypełnionego formularza wniosku, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Strona została także w sposób prawidłowy pouczona o skutkach niewykonania tego wezwania, które skarżącej doręczono 1 września 2008r. Do dnia 9 października 2008 r. do akt sprawy nie wpłynął prawidłowo wypełniony formularz. W konsekwencji stosownie do przywołanego powyżej art. 257 ppsa, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, jako nieuzupełniony w wyznaczonym przez Sąd terminie należało pozostawić bez rozpoznania. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając w na podstawie art. 257 ppsa, orzekł jak w sentencji.