III SA/Wa 2057/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-09-29

Skład orzekający: Lucyna Kaligowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca może zostać zwolniona od kosztów sądowych na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. ze względu na brak możliwości poniesienia pełnych kosztów bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny?
Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ skarżąca wykazała, że jej dochody (emerytura 770,34 zł) nie pozwalają na pokrycie kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny, mimo posiadania nieruchomości rolnej, która nie przynosi dochodów i ma nieuregulowany stan prawny.
Stan faktyczny
Skarżąca J.S., samotna matka, będąca na emeryturze w wysokości 770,34 zł, zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 rok. Skarżąca wskazała trudną sytuację materialną, chorobę własną i członków rodziny oraz brak dochodów z nieruchomości rolnej o nieuregulowanym stanie prawnym. Dołączyła dokumenty potwierdzające jej sytuację finansową i zdrowotną.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 r. postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, Skarżąca J.S. , pismem z 24 sierpnia 2015 r. zatytułowanym "zażalenie", zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazała, że jest chorą, samotną matką, od wielu lat na rencie, a obecnie na emeryturze (770,34 zł), która jest jedynym źródłem utrzymania. Emerytura ta nie wystarcza na utrzymanie, leki, leczenie i opłaty. Skarżąca powołała się na nieuregulowany stan prawny gospodarstwa położonego w miejscowości Z.. Gospodarstwo to nie przynosi żadnych dochodów. Do pisma Skarżąca dołączyła kopię przekazu pocztowego. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca przesłała wypełniony formularz PPF, w którym wyjaśniła, że udzieliła schronienia córce i wnuczce. Córka, podobnie jak wnuczka jest chora, a nadto bez środków do życia. Na rzecz wnuczki wypłacana jest zaliczka alimentacyjna i rodzinne. Do swojego majątku Skarżąca zaliczyła mieszkanie własnościowe (45,51 m²) oraz nieruchomości rolne w Z. Z. toczą się spory sądowe. Skarżąca podała, że nie posiada rachunku bankowego. Korzysta z dodatku mieszkaniowego. Przedstawiła PIT-40A, pismo w sprawie naliczenia opłat za mieszkanie, decyzję przyznającą dodatek mieszkaniowy, faktury za leki i okulary, blankiet do faktury dotyczącej opłaty za energię elektryczną. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych materiałów wynika bowiem, że źródłem jej utrzymania jest emerytura wynosząca 770,34 zł. Kwota ta pozwala właściwie tylko na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych Skarżącej oraz jej córki i wnuczki, którym Skarżąca udziela schronienia. Sam czynsz za mieszkanie wynosi 439,25 zł. Skarżącej przyznano pomoc w jego opłacaniu w postaci dodatku mieszkaniowego w kwocie 185,88 zł. Uznać zatem należało, iż Skarżąca wykazała, że nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W tym miejscu należy zauważyć, iż co prawda Skarżąca posiada nieruchomość rolną jednakże, jak wyjaśniła, stan prawny tej nieruchomości nie jest uregulowany, a nadto – według jej oświadczenia - nieruchomość ta nie przynosi żadnych dochodów. Stąd też okoliczności tej nie uwzględniono przy ocenie możliwości płatniczych Skarżącej. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło