III SA/Wa 2059/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok postanawia -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Skarżący – M. K., reprezentowany przez pełnomocnika adw. M. K., złożył wniosek z 5 czerwca 2012r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowego w W. z [...] kwietnia 2012r. w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wskazał okoliczności, które spowodowały wydanie decyzji określającej podatek dochodowy. Jego zdaniem, wadliwa była interpretacja organów podatkowych skutkująca uznaniem, że zakwestionowane przez nie transakcje dostaw towarów i usług nie miały miejsca. Uwzględnienie faktur dokumentujących te transakcje spowoduje brak zaległego zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. Pełnomocnik podkreślił zły stan zdrowia Skarżącego w 2007r., co mogło spowodować popełnienie poważnych błędów przy prowadzeniu ewidencji księgowej. Zaznaczył, że słaba sytuacja finansowa Skarżącego dotyczy tylko ostatniego okresu i wynika z jego ciężkiej choroby. Zaskarżona decyzja nie pomoże Skarżącemu wyjść z zapaści finansowej, przyczyniając się jedynie do zaprzestania prowadzenia przez niego działalności gospodarczej. Dalej pełnomocnik Skarżącego wywiódł, iż brak formalnego orzeczenia ubezwłasnowolnienia nie stanowi dostatecznej podstawy do stwierdzenia, że dany podmiot posiada pełną zdolność do czynności prawnych. Taka właśnie sytuacja występuje w przypadku Skarżącego, którego stan zdrowia od 2007r. ulegał sukcesywnemu pogorszeniu. Stan ten uzasadnia stwierdzenie, że Skarżący nie jest i nie był w stanie pokierować swoim postępowaniem. Postępowanie kontrolne i podatkowe nie powinno więc było być wobec niego prowadzone. Egzekucja należności spowoduje wyrządzenie Skarżącemu znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki, co uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z 25 maja 2004r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w tym przepisie ciążył zatem na Skarżącym. Zdaniem Sądu, Skarżący tego nie uczynił. Pełnomocnik odwołał się bowiem do okoliczności, które w istocie podważać mają prawidłowość prowadzonych wobec Skarżącego postępowań kontrolnego i podatkowego oraz zaskarżonej decyzji. Lakoniczne stwierdzenie, że wykonanie decyzji nie pomoże Skarżącemu wyjść z zapaści finansowej, a przyczyni się do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej jest niewystarczające. Sąd zauważa, że ze znajdujących się w aktach sprawy zeznań Skarżącego o dochodach osiągniętych w latach 2010 i 2011 wynika, że w latach tych nie uzyskał on żadnych przychodów z działalności gospodarczej. W dołączonych do zeznań informacjach PIT-B (o wysokości dochodu lub straty z działalności gospodarczej) wykazano zerowe kwoty przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodów. Uprawniony jest więc wniosek, że przynajmniej od 2010r. Skarżący działalności gospodarczej faktycznie już nie prowadzi. Sąd nie kwestionuje okoliczności, że dokonane zajęcia praw majątkowych Skarżącego (w tym rachunku bankowego) mogą mieć wpływ na możliwość prowadzenia przez niego działalności, a w zasadzie powrotu do jej prowadzenia. Jednakże z porównania powyższych zeznań i daty wydania decyzji przez organ pierwszej instancji ([...] sierpnia 2011r.) wynika, że już wcześniej Skarżący nie dokonywał czynności powodujących powstanie przychodów, generujących koszty, innymi słowy składających się na działalność gospodarczą. Ponadto z pisma [...] S.A. z [...] kwietnia 2011r. skierowanego do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. wnioskować można, że organ podatkowy nie jest jedynymi wierzycielem Skarżącego (k.75). Uwzględniając sytuację finansową Skarżącego, Sąd zwolnił go z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 53.292 zł. Powodem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może być również wywodzony przez pełnomocnika brak pełnej zdolności o czynności prawnych Skarżącego, wynikający z faktycznego spełniania przez niego przesłanek ubezwłasnowolnienia, co z kolei spowodowane jest ciężką chorobą. Okoliczność tę pełnomocnik połączył z dopuszczalnością prowadzenia wobec Skarżącego postępowania kontrolnego i następnie podatkowego. Jednakże rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie ocenia prawidłowości tejże decyzji, ani też poprzedzającego jej wydanie postępowania podatkowego i kontrolnego. Tym samym nie ocenia kwestii, czy postępowanie kontrolne i podatkowe prowadzone było w stosunku do osoby nieposiadającej pełnej zdolności do czynności prawnych. Przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Na tym etapie postępowania Sąd nie może zatem stwierdzić, czy zaskarżona decyzja jest decyzją wadliwą lub podjętą w wadliwie przeprowadzonym postępowaniu. Argumentacja przedstawiona we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest przy tym niekonsekwentna. Z jednej bowiem strony pełnomocnik dowodzi, że nieuwzględnienie wniosku uniemożliwi Skarżącemu prowadzenie działalności gospodarczej, z drugiej zaś powołuje się na istnienie podstaw do ubezwłasnowolnienia Skarżącego, co – w ocenie Sądu – także podważałoby możliwość prowadzenia takiej działalności. Sąd uznał, że Skarżący nie wykazał istnienia określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.