III SA/Wa 206/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, , po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. i M. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 lutego 2008 roku w sprawie ze skargi D. i M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 rok postanawia - odrzucić zażalenie. - Zarządzeniem z dnia 21 lutego 2008 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi, a odpis tego zarządzenia doręczono ustawionemu przez nich pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 26 lutego 2008 r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w U. w N. w dniu 3 marca 2008 r. skarżący wnieśli na powyższe zarządzenie zażalenie. Pismo to zostało przekazane do polskiej placówki pocztowej W. w dniu 8 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) - dalej powoływana jako "p.p.s.a." zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, przy czym przy wnoszeniu pisma drogą pocztową, zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu w wyznaczonym terminie jest zatem jego oddanie w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym. Zażalenie skarżących zostało nadane w terminie, ale oddano je w niemieckim urzędzie pocztowym, w miejscu zamieszkania skarżących. Z tego względu, za datę jego wniesienia do Sądu należało przyjąć datę przekazania do polskiej placówki pocztowej. To zaś nastąpiło w dniu 8 marca 2008 r., a zatem po upływie terminu do wniesienia zażalenia z dniem 4 marca 2008 r. W związku z powyższym zażalenie jako spóźnione podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.