III SA/Wa 206/19

Warszawa, dnia 25 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2018 r. postanawia: odrzucić skargę. K. K.(dalej: "Skarżąca", "Strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia. Zarządzeniem z 14 marca 2019 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 3 kwietnia 2019 r. Strona wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznania radcy prawnego. W dniu 9 kwietnia 2019 r. Skarżąca została wezwana do nadesłania informacji o jej sytuacji majątkowej w związku ze złożonym wnioskiem o prawo pomocy. Skarżąca nie odpowiedziała na ww. wezwanie. Zarządzeniem z dnia 22 maja 2019 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek Strony o przyznanie prawa pomocy. W dniu 30 lipca 2019 r. Skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 marca 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej 16 sierpnia 2019 r. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych według stanu na dzień 13 września 2019 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż pismo zawierające wezwanie do uiszczenia prawomocnie ustalonego wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącej, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 17 sierpnia 2019 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 23 września 2019 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 13 września 2019 r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.