III SA/Wa 2061/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 2 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. postanawia 1. zwolnić stronę skarżącą od wpisu sądowego od skargi 2. w pozostałym zakresie odmówić przyznania prawa pomocy Skarżący A. R., na urzędowym formularzu PPF, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, że nie posiada majątku, który mógłby przeznaczyć na uiszczenie wpisu sądowego bez realnego uszczerbku utrzymania. Skarżący otrzymuje 1.530 zł z tytułu prac dorywczych. Brat i siostra Skarżącego otrzymują wynagrodzenie za pracę w kwotach po 1.530 zł. Natomiast matka Skarżącego z tytułu alimentów, świadczenia 500+ oraz świadczenia rodzinnego otrzymuje 1.300 zł. Do miesięcznych wydatków rodziny Skarżący zaliczył: gaz – 50 zł, woda – 280 zł, prąd – 220 zł, ogrzewanie – 800 zł, Internet – 60 zł, telefon – 60 zł, spłata kredytów – 450 zł, wyżywienie – 2.700 zł, leki – 220 zł oraz środki czystości – 70 zł. Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką i trojgiem rodzeństwa oraz siostrzeńcem. Posiada mieszkanie o powierzchni 50 m² oraz nieruchomość rolną o powierzchni 1,54 ha. Wykonując wezwanie referendarza sądowego nadesłał, rachunki miesięcznych opłat, wyciąg z rachunku bankowego, zaświadczenie od lekarza psychiatry oraz zaświadczenie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej o korzystaniu przez matkę Skarżącego z pomocy społecznej. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Jak bowiem wynika z nadesłanych dokumentów źródłem utrzymania Skarżącego są prace dorywcze (1530 zł miesięcznie). Natomiast łączny dochód sześcioosobowej rodziny wynosi 5.890 zł. Zestawiając tę kwotę z wysokością zadeklarowanych na poziomie około 5.000 zł wydatków, w tym 2.700 zł na wyżywienie, referendarz sądowy doszedł do przekonania, że uiszczenie ewentualnego wpisu od skargi w trzech sprawach Skarżącego zawisłych przed sądem w łącznej wysokości 4.751 zł musiałoby się odbyć kosztem środków przeznaczonych na zaspokojenie potrzeb życiowych Skarżącego i jego rodziny. W efekcie uznać należało, iż wykazał On, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed Sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie Skarżącego od wpisu sądowego od skargi. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.