III SA/Wa 2066/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia zawiesić postępowanie sądowe Wnioskiem z 25 maja 2009 r. Skarżąca – L. sp. z o.o. z siedzibą w W. zwróciła się o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych, pobranym w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego spółki przez wniesienie aportem przedsiębiorstwa, dokonanym 30 października 2008 r. Organy podatkowe odmówiły stwierdzenia nadpłaty. W ich ocenie przepisy ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2005 r. nr 41, poz. 399 ze zm.) w zakresie dotyczącym opodatkowania podwyższenia kapitału zakładowego spółki nie są sprzeczne z Dyrektywą Rady nr 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącą podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, powoływaną dalej jako: "Dyrektywa 69/335/EWG" lub "Dyrektywa". Polska miała obowiązek implementowania postanowień tej Dyrektywy, ale w brzmieniu obowiązującym w dniu jej przystąpienia do Unii Europejskiej, czyli w brzmieniu nadanym przez Dyrektywę 85/303/EWG, a nie przez Dyrektywy 73/79/EWG i 73/80/EWG. Zatem na Polsce nie ciążył obowiązek, o którym mowa w art. 7 ust. 1 Dyrektywy (bezwarunkowego zwolnienia od podatku kapitałowego czynności podwyższenia kapitału zakładowego przez wniesienie aportu w postaci przedsiębiorstwa), ponieważ w dniu 1 lipca 1984 r. podwyższenie kapitału zakładowego nie było na gruncie prawa polskiego zwolnione z opodatkowania, ani też opodatkowane stawką 0,5% lub niższą. W skardze z 30 października 2009 r. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG w związku z art. 249 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz art. 91 ust. 3 Konstytucji. Zarzuciła także naruszenie art. 121 § 1 oraz art. 210 § 4 w związku z art. 124 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60, z późn. zm.). W obszernym uzasadnieniu Skarżąca wyraziła pogląd, że z chwilą przystąpienia Polski do Unii Europejskiej polski ustawodawca powinien uwzględnić obowiązujące na ten dzień przepisy wspólnotowe, w myśl których czynność podwyższenia kapitału zakładowego spółki kapitałowej przez wniesienie aportu w postaci przedsiębiorstwa podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem kapitałowym. Oznacza to, że począwszy od 1 maja 20004 r. czynności takie powinny korzystać ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych. Przy wykładni art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG należy bowiem uwzględnić wszelkie zmiany treści tej dyrektywy dokonane wcześniej, nawet jeśli na dzień 1 maja 2004 r. zmiany te już nie obowiązywały. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Postępowanie sądowe należało zawiesić. Postanowieniem z 26 maja 2010 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 2130/08 Naczelny Sąd Administracyjny skierował, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dwa pytania prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa unijnego: 1. Czy przy wykładni art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG sąd krajowy zobowiązany jest uwzględnić postanowienia dyrektyw zmieniających, w szczególności dyrektyw 73/79/EWG i 73/80/EWG, w sytuacji, gdy dyrektywy te nie obowiązywały już w momencie akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej? 2. W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy wyłączenie aktywów spółki kapitałowej z podstawy opodatkowania podatkiem kapitałowym, określone w art. 5 ust. 3 tiret pierwsze Dyrektywy 69/335/EWG dotyczy wyłącznie aktywów spółki kapitałowej, której kapitał ulega podwyższeniu? Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na zadane pytania prejudycjalne będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W skardze Skarżąca zarzuciła bowiem między innymi naruszenie art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG, a zarzut ten związany jest z wątpliwościami jakie budzi to, czy dla zastosowania zwolnienia określonego w tym przepisie konieczne jest uwzględnienie kolejnych zmian Dyrektywy 69/335/EWG jeśli w momencie akcesji Polski do Unii Europejskiej niektóre z tych zmian już nie obowiązywały (por. też postanowienie NSA z 27 maja 2010 r., II FSK 80/09). W świetle obowiązujących przepisów nie ulega wątpliwości, że orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (por. postanowienie NSA z 14 września 2009 r., I FSK 656/08). Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich odpowiedzi na cytowane pytania prejudycjalne.