III SA/Wa 207/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz – Szyjko, , , po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w pkt 3 sentencji wyroku z dnia [...] maja 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 207/08, poprzez skreślenie błędnie wpisanego zwrotu "M." i wpisanie odpowiednio zwrotu "M." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] maja 2008r., w sprawie ze skargi R. M. (Skarżącego w niniejszej sprawie) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2007r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych, uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdził, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Skarżącego kwotę 693 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W pkt 3 sentencji wyroku błędnie wpisano nazwisko Skarżącego, tj. "M.", podczas gdy prawidłowo nazwisko Skarżącego, jak wynika z akt sprawy, brzmi "M.". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W świetle tego przepisu nie jest możliwe sprostowanie każdej omyłki, lecz tylko takiej która charakteryzuje się oczywistością. Oznacza to, że jest bezsporna i łatwo rozpoznawalna. Biorąc pod uwagę okoliczności przedmiotowej sprawy do powyższych rozważań, należy zauważyć, że omyłka polegająca na błędnym określeniu Strony Skarżącej spełnia wymóg oczywistości. Tym samym możliwe jest zastosowanie do niej powyższych przepisów. W tych warunkach Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.