III SA/Wa 2087/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas, , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. H. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r. oraz odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. postanawia: - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi - Pismem z dnia 26 października 2009 r. A. H. - "Skarżący" w niniejszej sprawie, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r. oraz odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę w niniejszej sprawie z uwagi na wniesienie jej do Sądu z uchybieniem terminu. Powyższe postanowienie, jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy "potwierdzenia odbioru" (k - 24 akt sądowych) zostało doręczone Skarżącemu w dniu 18 grudnia 2009 r. W dniu 13 stycznia 2010 r. Skarżący osobiście, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W., złożył skargę wraz wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że do uchybienia terminowi do złożenia skargi doszło bez jego winy. Wyjaśnił, że pod adresem na który doręczono pisma zamieszkuje też jego matka która jest osobą w podeszłym wieku, ma poważne kłopoty z pamięcią i to ona potwierdzała odbiór pism. Podniósł, że w dniu 22 października 2009 r. matka przekazała mu zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W., informując że decyzja została doręczona w dniu 21 października 2009 r. Zdaniem Skarżącego składając w dniu 27 października 2009 r. skargę był przekonany, że składa ją na długo przed upływem terminu do jej wniesienia. Oświadczył również, że matka przekazała mu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2009 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2087/09 dopiero w dniu 11 stycznia 2010 r., nie będąc w stanie poinformować o dacie faktycznego odbioru. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako "P.p.s.a."), Sąd na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, przywróci jej termin do dokonania tej czynności, jeżeli do uchybienia terminowi doszło bez winy strony. Orzeczenie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Warunkiem przywrócenia terminu – stosownie do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. – jest po pierwsze złożenie wniosku w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, po drugie uprawdopodobnienie braku winy, a po trzecie dokonanie (równocześnie z wnioskiem) czynności, wobec której uchybiono terminowi. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje negatywnych skutków dla strony i upłynął rok od uchybionego terminu (wtedy przywrócenie dopuszczalne jest tylko wyjątkowo) – art. 86 § 2 i art. 87 § 5 P.p.s.a. W niniejszej sprawie strona skarżąca złożyła w organie, co nie budzi wątpliwości, skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w dniu 13 stycznia 2010 r. W ocenie Sądu, Skarżący o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2009 r. dowiedział się najpóźniej z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 grudnia 2009 r., odrzucającego skargę, doręczonego w dniu 18 grudnia 2009 r. (k. 24 akt sądowych), siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu zaczął biec od 19 grudnia 2009 r. (sobota). Z akt sprawy wynika bowiem, iż ww. postanowienie Sądu z 9 grudnia 2009 r. zostało doręczone Skarżącemu, który potwierdził to własnoręcznym podpisem zamieszczonym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Zgodnie z powołanym wcześniej art. 87 § 1 P.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść do Sądu w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wniosek taki składa się za pośrednictwem organu, którego działalnie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W sprawie należy przyjąć, iż przyczyna uchybienia terminu ustała z chwilą doręczenia stronie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 grudnia 2009 r., tj. w dniu 18 grudnia 2009 r. W związku z tym 7-dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu upłynął z dniem 28 grudnia 2009 r., zgodnie z zasadą obliczania terminów zawartą w art. 83 § 2 P.p.s.a. Sąd nie podziela twierdzeń skarżącego, jakoby matka skarżącego miała przekazać mu postanowienie z dnia 9 grudnia 2009 r. dopiero w dniu 11 stycznia 2010 r. Jak wynika bowiem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy jednoznacznie stwierdzić należy, że skarżący własnoręcznie imieniem i nazwiskiem potwierdził odbiór ww. postanowienia w dniu 18 grudnia 2009 r. Natomiast skarżący złożył w organie wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą dopiero w dniu 13 stycznia 2010 r., a więc z uchybieniem terminowi. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 88 P.p.s.a. spóźniony wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Tylko na marginesie Sąd stwierdza, iż nie została także spełniona przesłanka uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Sąd mając powyższe okoliczności na względzie uznał, iż zasadne było wydania postanowienia zawartego w sentencji, na mocy art. 88 P.p.s.a. w związku z art. 87 § 1 P.p.s.a.