III SA/Wa 2089/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.S. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego A.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności spadkobiercy wraz z pozostałymi spadkobiercami za zaległości podatkowe spadkodawcy w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2004 r., 2005 r. i 2006 r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - A.S. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego A.S. (dalej zwana: Skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2015 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności spadkobiercy wraz z pozostałymi spadkobiercami za zaległości podatkowe spadkodawcy w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2004 r., 2005 r. i 2006 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że egzekucja w stosunku do majątku objętego spisem inwentarza i dokonania sprzedaży tego majątku w drodze licytacji spowoduje skutki nieodwracalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwana: P.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Skoro wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej, to na niej zatem ciąży obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. W konsekwencji strona skarżąca powinna wniosek swój należycie uzasadnić. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania aktu wskazanego przez stronę skarżącą, Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Natomiast w niniejszej sprawie przedstawiciel ustawowy Skarżącej wskazał jedynie, że egzekucja w stosunku do majątku objętego spisem inwentarza i dokonania sprzedaży tego majątku w drodze licytacji spowoduje skutki nieodwracalne. Przedstawiciel ustawowy Skarżącej nie podał konkretnych informacji, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność wniosku, zaś zweryfikowanie tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem majątku Skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi odbywać się przy uwzględnieniu szczegółowych informacji o jej sytuacji majątkowej. Nadmienić też należy, że przedstawiciel ustawowy Skarżącej miał możliwość wykazania sytuacji finansowej Skarżącej, bowiem po złożeniu wniosku o zwolnienia od kosztów sądowych był wezwany przez Referendarza sądowego do przedłożenia dokumentów obrazujących jej sytuację. Przedstawiciel ustawowy Skarżącej nie skorzystał z tej możliwości i w odpowiedzi na wezwanie o dokumenty uiścił wpis sądowy, nie przedkładając żadnych informacji dotyczących sytuacji majątkowej. Podkreślić też należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi jako, że przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia NSA z dnia 26 kwietnia 2004 r.: sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, nie publ.). Stąd argumenty przedstawiciela ustawowego Skarżącej podniesione w skardze nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ich uwzględnienie na obecnym etapie postępowania stanowiłoby bowiem swoiście rozumiane rozstrzygnięcie wstępne. Przedstawiciel ustawowy Skarżącej nie wskazał, istotnych z punktu widzenia przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. argumentów uzasadniających orzeczenie zgodnie z wnioskiem. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.