III SA/Wa 2090/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności spadkobiercy wraz z pozostałymi spadkobiercami za zaległości podatkowe spadkodawcy w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2004 r., 2005 r. i 2006 r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - I.M. (dalej zwana: Skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2015 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności spadkobiercy wraz z pozostałymi spadkobiercami za zaległości podatkowe spadkodawcy w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2004 r., 2005 r. i 2006 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że egzekucja w stosunku do majątku objętego spisem inwentarza i dokonania sprzedaży tego majątku w drodze licytacji spowoduje skutki nieodwracalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwana: P.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Skoro wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej, to na niej zatem ciąży obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. W konsekwencji strona skarżąca powinna wniosek swój należycie uzasadnić. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania aktu wskazanego przez stronę skarżącą, Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Natomiast w niniejszej sprawie Skarżąca wskazała jedynie, że egzekucja w stosunku do majątku objętego spisem inwentarza i dokonania sprzedaży tego majątku w drodze licytacji spowoduje skutki nieodwracalne. Skarżąca nie podała konkretnych informacji, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność wniosku, zaś zweryfikowanie tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem majątku Skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi odbywać się przy uwzględnieniu szczegółowych informacji o jej sytuacji majątkowej. Nadmienić też należy, że Skarżąca miała możliwość wykazania swojej sytuacji finansowej, bowiem po złożeniu wniosku o zwolnienia od kosztów sądowych była wezwana przez Referendarza sądowego do przedłożenia dokumentów obrazujących jej sytuację. Skarżąca nie skorzystała z tej możliwości i w odpowiedzi na wezwanie o dokumenty uiściła wpis sądowy, nie przedkładając żadnych informacji dotyczących sytuacji majątkowej. Podkreślić też należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi jako, że przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia NSA z dnia 26 kwietnia 2004 r.: sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, nie publ.). Stąd argumenty Skarżącej podniesione w skardze nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ich uwzględnienie na obecnym etapie postępowania stanowiłoby bowiem swoiście rozumiane rozstrzygnięcie wstępne. Skarżąca nie wskazała, istotnych z punktu widzenia przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. argumentów uzasadniających orzeczenie zgodnie z jej wnioskiem. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.